SIROCCO IN DE MOJAVE- WOESTIJN. 



l)e Sirocco in de Sahara-woestiju is genoeg bekend. Dat een derge- 

 lijke lieete wind met overeenkomstige uitwerkselen ook elders voorkomt , 

 blijkt uit eene mededeeling van b. silliman in Americ. Journ. of 

 Science and Arts, 1866, p. 202. 



Hij bevond zich. op eene reis van Los Angelos in Californie naar het 

 aan de Colorado gelegen fort Mojave. Op deze reis moet een uitge- 

 strekte woestijn doortrokken worden : ;/Wij hadden" — zegt hij — 

 „onze dekens uitgespreid om rust te nemen, toen wij ten 9 ure 's avonds 

 een naderend gedruisch uit het zuiden vernamen , dat zeer geleek op 

 dat der branding van de zee langs eene kust. Deze gelijkenis werd 

 sterker , naar mate het gedruisch meer nabij kwam. Op eens gevoelden 

 wij een wind , zoo heet als of hij uit een oven kwam en die een fijn 

 zand medevoerde , dat de huid trof als ware het hagel. Te vergeefs 

 zochten wij ons daartegen te beschermen door onze hoofden met de 

 dekens te bedekken. Het drong door alles heen , vulde het haar , 

 werd ingeademd door neus en mond , zoodat de tanden knarsten en de 

 huid zich op het gevoel als schuurpapier voordeed , terwijl de drukkende 

 hitte nog tienmaal onuitstaanbaarder werd door onze pogingen om het 

 zand door middel van onze dekens buiten te sluiten. Het scheen een 

 tijd lang als of wij levend zouden begraven worden onder het voort- 

 stuivende zand , doch na ongeveer een uur begon het geweld van den 

 storm te verminderen , schitterende bliksemstralen en hevige dondersla- 

 gen ten oosten van ons volgden , en , een uur later , ontstond een 

 regenbui , die slechts weinige oogenblikken duurde , maar sterk genoeg 

 was om mij naar de wagens te drijven om daar beschutting te zoeken. 



Bij het fort Mojave ondervonden wij eenen dergelijken storm , waarbij 

 de luchttemperatuur tot meer dan 100'' P. klom. De officieren van het 

 fort verzekerden ons, dat zulke heete stormwinden soms met groot 

 geweld gedurende eene geheele week blazen. Het is dan onmogelijk naar 

 buiten te gaan. Menschen en dieren zouden gevaar loopen verloren te 

 gaan, wanneer zij daardoor in de open woestijn overvallen worden, 

 dewijl het dan niet langer mogelijk is den weg te zien , eene schuilplaats 

 te bereiken en water te vinden , welk laatste trouwens reeds onder de 

 beste omstandigheden moeijelijk genoeg is." Hg. 



