20 OVEU HET MLTNCtAS EN DE MIDDELEN 



houdt alle verbranding op. Het gevaarlijke dezer soort van ontploffin- 

 gen bestaat in de groote hitte daarbij ontwikkeld , en ten anderen in 

 de verbazende uitzetting van de lucht en de snelle luchtstroomen , die 

 van alle zijden toeschieten om het ontstane luchtledig weder aan te 

 vullen. Bij de ontploffing ontstaat eene temperatuur van ruim 800° 

 van den honderddeeligen thermometer, d. i. die van de rood gloeihitte. 

 Het haar , het vel en de kleederen der mijnwerkers worden dus plot- 

 seling verschroeid en verkoold , ja soms de steenkolen zelven aangesto- 

 ken, 't Is zelden mogelijk de hoeveelheid van het ontvlamde gas op 

 te geven. Bij de ontploffing van de Hetton-mijn op den 20sten December 

 1860 was men echter in staat die naauwkeurig te bepalen. Die hoe- 

 veelheid bedroeg 7000 Engelsche kubieke voeten , waarvan de kracht 

 bij ontploffing wordt gerekend met die van 850 JSTed. ponden buskruid 

 overeen te komen. Men kan daaruit nagaan , hoe groot de uitzetting 

 van lucht bij de opgegeven temperatuur moet wezen , en de kracht van 

 de luchtmassa , die toestroomt om het luchtledige aan te vullen , ont- 

 staan door de verbranding van het mijngas tot water en koolzuur. De 

 mijnwerkers worden daardoor tegen den grond en de wanden der mijn- 

 gangen geslingerd en zeer dikwijls verpletterd , en in de mijn zelf 

 groote verwoesting aangerigt. Het is dus zeer natuurlijk , dat men 

 reeds voor vele jaren er op bedacht is geweest dat schadelijke gas te 

 verwijderen. Onder de middelen daartoe aangewend behoort eene krach- 

 tige luchttrekking , hetzij eene zoogenaamde natuurlijke luchtverver- 

 sching door het verschil in temperatuur van de warmere mijn en de 

 koudere buitenlucht, of wel door eene kunstmatige met vuren of wan- 

 nen door stoom werktuigen gedreven. De natuurlijke luchtverversching 

 is om ligt te bevroeden redenen geheel onvoldoende. Want daar zij 

 berust op het temperatuurverschil der lucht in en boven de mijn , moet 

 zij gestadig afwisselen , en ofschoon des winters welligt voldoende , des 

 zomers echter geheel buiten staat zijn de schadelijke gassen weg te 

 voeren. De veranderlijke drukking van den dampkring oefent ins- 

 gelijks groeten invloed op de luchttrekking in de mijn uit. Bij hoo- 

 geren barometerstand wordt het mijngas sterker teruggedrukt en ver- 

 spreidt zich niet zoo ver als bij lageren stand van de kwikkolom. 

 De mijnwerkers weten dat zeer goed en gaan met een beklemd hart 

 naar de mijn , als het een vochtige , bewolkte morgenstond is , wel 

 overtuigd , dat de gevaarlijke vijand zich gemakkelijker kan uitbreiden 

 en mociieliiker verdreven worden. 



