34 BE UITBAESTmG VAX DEJs^ VEi^UVIUS IN 1631, 



In het begin der 1 6de eeuw zag men op den bodem des kraters ver- 

 scbeidene holen , waaruit heete dampen opstegen. Volgens ambrosio 

 LEONE DE NOLA , begaveu zich zieken , die aan zekere kwalen leden , daar- 

 heen om eene zweetkuur te ondergaan. Maar in volgende jaren ver- 

 dwenen ook deze dampen ; de holen sloten zich , en de krater , die zoo 

 dikwerf dood en verwoesting had gebragt , werd begroeid met gewassen. 



Gedurende de jaren, die de groote uitbarsting van 1631 voorafgingen, 

 hadden de eigenaars der gronden van den berg allengs den akkerbouw 

 uitgebreid tot aan den grooten kegel. Geheel de vlakte of atrio , — 

 eene thans dorre ruimte, gelegen tusschen den kegel en de bebouwde 

 streek , — was toen bedekt met struiken en kleinere gewassen , waar- 

 onder vele geneeskrachtige planten. Zelfs de steile zijden van den 

 kegel , ofschoon overigens naakt , vertoonden hier en daar , nabij haar 

 ondereinde , eenige magere bremstruiken. 



Het grondvlak des kegels had toen 6 Italiaansche mijlen , of iets 

 meer dan 11000 ellen (ongeveer 2 uren gaans) in omtrek. Zijne hoogte 

 boven de vlakte bedroeg 560 ellen en hij stak ongeveer 60 ellen boven 

 de Monte- Somma uit , die gevormd was uit een overgebleven gedeelte 

 van den wijden , ouden kratermond. Aan de spits des kegels bevond 

 zich een krater van eene eenigzins elliptische gedaante , in de rigting 

 van het noorden naar het zuiden, welker omtrek omstreeks 2000 ellen 

 en welker diepte ongeveer 1500 ellen bedroeg. Maar hoogst vreemd 

 was het schouwspel , dat zich aan den blik aanbood , wanneer men in 

 de diepte van dien krater zag. Hij vertoonde zich als een uitgestrekt 

 amphitheater , bedekt met eenen krachtigen plantengroei, Niet alleen 

 groeiden daar vele kruidachtige gewassen , maar men zag overal groote 

 boomen , eiken , ypen , linden , eschdooiiis enz. Alleen dat gedeelte 

 waar de zonnestralen nimmer doordrongen, was dor. Op den bodem 

 bevond zich een kleine vlakte , die bezaaid was met vulkanische steenen. 

 Daarheen voerde een zich kronkelend pad , waarlangs de herders hunne 

 kudden geleidden ; wilde zwijnen hadden daar hunne woonplaats , en 

 de boeren gingen er heen om hout te kappen en kool te branden. 



Toen in 1619 de geneesheer magliocco den bodem des kraters bezocht, 

 vond hij er drie bekkens ; daarvan was het eerste vol warm en scherp 

 smakend water ; het tweede bevatte warm maar smaakloos water en het 

 derde water, dat zeer zout was. 



Reeds verscheidene maanden vóór de uitbarsting, die wij gaan ver- 

 halen, hadden zich eenige ligte aardbevingen doen gevoelen. Echter 



