DE UITBAESTING VAN DEN VESÜVIÜS IN 1631. 35 



werden deze eerst tegen de helft van December iets menigvnldiger. 

 Volgens BEACCiNi begonnen de bewoners van Torre del Greco , Eegina , 

 Massa, San Sebastiano enz., van den lOden December af, een onder- 

 aardsch , tamelijk sterk gedruisch te lioorcn , dat gedurende den nacht 

 hunnen slaap stoorde. Men schreef dit schrikwekkend gedruisch aan 

 allerlei oorzaken toe. Yolgens eene oude overlevering ontsprong vroeger 

 uit den Yesuvius eene rivier (de rivier Dragone) en was deze plotseling 

 opgehouden te vloeijen door eene instorting des bergs. Yelen geloofden , 

 dat het opgesloten water van dien stroom eenen uitweg zocht. Eenige 

 ligtgeloovigen , die zich de verhalen van peteo DAMLi.No herinnerden , 

 meenden , dat de Vesuvius een der poorten van de hel was , waardoor 

 de zielen der verharde zondaars gingen en waar de duivels hun hof 

 hielden. Anderen echter , die verstandiger waren , merkten op , dat het 

 water troebel werd en in de putten begon te ontbreken, en bragten 

 dit in verband met eenig onderaardsch verschijnsel , dat zij niet begrepen. 



Een bewoner van Ottajano , die den kegel veertien dagen vroeger be- 

 klommen had , had den bodem des kraters merkelijk hooger gevonden. Toen 

 dit bekend geworden was , wilden eenige bewoners van Torre del Greco zich 

 van de waarheid daarvan overtuigen en zij beklommen den Yesuvius , vijf 

 dagen voordat de uitbarsting begon. Zij zagen inderdaad met stomme verba- 

 zing den bodem des kraters opgeheven tot bijna op de hoogte van zijne ran- 

 den, en de plantengroei daarin scheen verwoest en hier en daar vervangen door 

 slijkachtige en aardharsachtige stoffen , die eenen zwavelreuk verspreidden. 



'Nog andere noodlottige teekens werden waargenomen, zonder echter 

 wel begrepen te worden. Men hoorde dikwijls het droevige gehuil der 

 honden en het loeijen der runderen. Yan tijd tot tijd zag men dezen 

 dan hier dan daarheen vlugten als voor een onbekend gevaar; men 

 vernam ook allerlei ongewoon geschreeuw van sommige vogels. 



In weerwil dezer zoo schrikkelijk welsprekende waarschuwingen , 

 hadden de bevolkingen , die nimmer eene uitbarsting des bergs gezien , 

 ja er zelfs niet van gehoord hadden, geen denkbeeld van de nabijheid 

 en de grootte van het gevaar , waardoor zij bedreigd werden. Deze ge- 

 rustheid moest voor hen noodlottig worden. 



Overigens werden zij in die gerustheid nog versterkt door het bui- 

 tengewoon fraaije weder. Gedurende de dagen , die aan de uitbarsting 

 voorafgingen , was de hemel helder en onbewolkt , de temperatuui* zacht. 



Toen echter in den nacht van den loden op den 16den December, 



3'" 



