DE ÜITBAESTING VAX DEN VESUVirS IN 1631. 37 



woesten. Te gelijker tijd wierp de berg met groot geraas verbazend 

 groote gloeijende steenen uit, die op groote afstanden weder nedervielen, 

 tevens met eene aanmerkelijke hoeveellieid zand en asch ; de onheil- 

 spellende wolk breidde zich. zoo over eene onmetelijke ruimte uit , land 

 en zee bedekkende en het daglicht verduisterende. Toen hoorde men 

 te midden der duisternis van alle zijden kreten van angst oprijzen , 

 veimengd met gebeden en klaagtoonen. Het volk zag eindelijk in , 

 dat eene vreeselijke gebeurtenis op handen was. 



Terwijl dit te I^apels voorviel , namen de talrijke verschi'ikte landbou- 

 wers , die in den omtrek des bergs woonden , de vlugt , maar werden 

 toch nog onderweg door de nedervallende steenen getrofiPen. Ook de klei- 

 nere plaatsen langs de kust, die nader aan den Vesuvius gelegen waren dan 

 de hoofdstad , waren aan den levendigsten schrik ten prooi. De kardinaal- 

 aartsbisschop BUONCOMPAGNO , geestelijk opperhoofd van Napels , was te 

 Torre del Greco tot herstel zijner gezondheid. Op het zien van het gevaar 

 en de wanorde , die in de stad begon te heerschen , begaf hij zich dadelijk 

 naar den oever , waar hij slechts eene ellendige schuit met twee roeijers 

 kon vinden , die hem naar IS'apcls bragten. Zoodra hij aangekomen was , 

 was de eerste zorg van den prelaat bevel te geven , dat , om den toorn 

 Gods te bedaren , in alle kerken het allerheiligste zoude worden ten 

 toon gesteld en tevens dat eene algemeene processie zoude Avorden ge- 

 houden , waartoe alle godsdie nstigen werden zamengeroepen. 



Tegen elf uur namen de dampen en de rook venuengd met vlammen, 

 die uit den Yesuvius kwamen , in zulk eene mate toe , dat men giste , 

 dat er zich verscheidene kraters geopend hadden , hetgeen inderdaad het 

 geval was. Reeds 's morgens vroeg, nog even voor zonsopgang , hadden 

 de bewoners van de omstreken des vulkaans verscheidene ontploffin- 

 gen als van kanonschoten gehoord. Zij werden voortgcbragt door 

 talrijke scheuren of monden , die zich achtereenvolgens openden aan het 

 westelijk gedeelte , nabij den voet des kegels , waar deze aan de atrio 

 grensde. Deze nieuwe kraters waren aanvankelijk van geringen omvang , 

 maar werden allengs wijder en gingen daarbij voort uit de vreeselijke 

 diepte brandende asch en gloeijende steenen tot op groote hoogte te 

 werpen. De dampen , die de lucht verduisterden en den Vesuvius voor 

 het gezigt verborgen , veroorloofden niet met duidelijk! leid te erkennen wat 

 aan den ouden krater geschiedde ; maar men kan niet twijfelen , of de uitbar- 

 sting heeft van den aanvang af uit al de monden te gelijk plaats gehad. 



Reed? was de vulkanische wolk boven de provincie Basilicate gekn- 



