40 DE UITBAKSTING VAUi DEN VESUVIXTS IjST 1631. 



mogelijk hunnen weg naar Napels. De commissarissen vernamen van 

 hen , dat de gloeijende steenen , die de berg braakte , reeds verscheidene 

 menschen en beesten gedood hadden. In weerwil dezer waarschuwing 

 zetten zij toch mosdig hunnen togt naar den Vesuvius voort, langs de 

 groote straat van Eesina , die naar de kerk van onze lieve vrouw van 

 Pugiiano voert. Eene sombere stilte heerschte rondom hen en men zoude 

 gezegd hebben, dat alle bewoners dood waren. In de kerk vonden zij 

 zes vrouwen , meer dood dan levend , geknield liggende rondom het groote 

 altaar , en een man , die geheel verdoofd scheen door den schrik. Behalve 

 die zeven personen was het dorp geheel verlaten , allen waren gevlugt. 

 Terwijl de commissarissen , na de kerk verlaten te hebben , nog besluiteloos 

 waren , of zij den vulkaan nog meer naderen zouden , hoorden zij klaag- 

 toonen : het was een ongelukkige , die doodelijk door een gevallen steen 

 gekwetst was en dien twee mannen in haast op een tafel wegvoerden. 



De grond was in zoo gestadige schudding , de Vesuvius bood een zoo 

 schrikwekkend schouwspel aan , de asch en gloeijende steenen begonnen 

 zoo digt rondom hen te vallen, dat de commissarissen oordeelden, dat 

 zij door den berg nog meer te naderen slechts eenen zekeren dood te 

 gemoet gingen. Het was reeds vier uur des avonds ; zij sloegen den 

 weg in naar Torre del Greco , maar weldra ontmoetten zij eenige per- 

 sonen , die uit deze stad vlugtten en hen afrieden verder te gaan , daar 

 zij gevaar liepen van om te komen. De dalende avond maakte de duis- 

 ternis volledig; de commissie ging dus weder terug tot aan den grooten 

 weg van Napels naar Portici. Daar vonden zij tot hunne verbazing 

 eene groote menigte van lieden , die van wanhoop niet meer wisten wat 

 te doen; de brug der Magdalena bij Napels werd namelijk door solda- 

 ten bewaakt , die al de vlugtelingen tegen hielden , onder voorwendsel , 

 dat zij niet voorzien waren van een certificaat van gezondheid. Deze 

 maatregel was, naar het schijnt, genomen uit vrees voor de pest, die 

 toen te Yenetie en in Lombardije heerschte. 



Tot overmaat van ramp en op het oogenblik , dat de naclit hare 

 duistere schaduwen kwam voegen bij de verschrikkingen der uitbarsting , 

 begon ccn plasrcgen te vallen , die een ware overstrooming deed ont- 

 staan in de bergkloof van Pietra Pianca , die dwars over den weg liep , 

 zoodat deze tijdelijk was afgebroken. Al de ongelukkigen , die bij 

 do brug der Magdalena gebleven of daarheen terug gekeerd waren , 

 zagen zich dus van de hoofdstad afgesneden ; deze omstandigheid was 



