IETS OVER PAKTHENOGENESIS BIJ VLINDERS. 57 



ren , de groote geleerde bonnet eindelijk ontdekt , dat zij zonder paring 

 levendbarend zijn en vruchtbare wijfjes voortbrengen , en zoo zag hij , 

 dat zij zich in den tijd van drie maanden tot in het negende geslacht 

 zonder paring voortplantten ; terwijl de mannetjes eerst tegen het najaar 

 geboren werden en dan het laatste geslacht der wijfjes bcATUchtten. 

 De eijeren van dit laatste geslacht blijven den winter over liggen en 

 alsdan vangt hetzelfde spel weer aan. 



De Deensche natunronderzoeker steenstrup heeft in 1842 alle derge- 

 lijke verschijnselen op de scherpzinnigste wijze onderzocht en er den 

 naam van Generatiewisseling aan gegeven. Het is echter gebleken , dat 

 die vrouwelijke Bladluizen , welke levende jongen baren , heel anders 

 bewerktuigd zijn dan de door mannetjes bevruchte eiierleggende wijfjes. 

 Bij de levendbarenden vindt men nl. , in plaats van de eijerstokken , 

 die men gewoonlijk aantreft en waarvan de eijeren door het mannelijke 

 zaad bevrucht worden , zoogenaamde kiemstokken , waaruit door een 

 soort van kicmkorrels en zonder inwerking van het manlijke zaad , de 

 jongen te voorschijn komen , waarom ook steenstrup aan dezen laatsten 

 vorm van Bladluizen den naam van Voedsters gegeven heeft. Eveneens 

 wordt bij deze Voedsters het receptaculum seminis of zaadzakje niet 

 gevonden , dat algemeen bij de vrouwelijke insekten voorkomt en waar- 

 van de inhoud soms nog langen tijd na de paring tot het voortbrengen 

 van bevruchte eijeren kan dienen. Er zijn toch voorbeelden bekend, 

 dat eene Bijënkoningin , na eenmaal bevrucht te zijn , vier a vijf jaren 

 zonder verdere paring bevruchte eijeren legde. 



Bij die insekten nu , waarbij de Parthenogeuesis is waargenomen , 

 vindt men steeds de gewone inrigting van de vrouwelijke voortplantings- 

 werktuigen , steeds eijerstokken , nimmer kiemstokken. Doch vóórdat 

 wij tot het vermelden der gevallen van ware Parthenogeuesis overgaan , 

 willen wij , ten bewijze hoe naauwkeurig het onderzoek naar het al of 

 niet bestaan daarvan moet plaats hebben , een paar waarnemingen me- 

 dedeclen , waarbij men ook met ware Parthenogeuesis meende te doen 

 te hebben ; terwijl het bij slot van rekening bleek , dat men zich deer- 

 lijk vergist had. 



Reeds in het jaar 1701 meende eeu Hannoversch geneesheer een ge- 

 val van Parthenogeuesis bij (>en wijfjesvlinder ontdekt te hebben en 

 maakte zijne verbazing in eene Latijnsche verhandeling aan de "Weener 

 akademie van natuuronderzoekers bekend. 



Omstreeks het einde van de maand .Tulij van liet vorige jii8r vrr- 



