GEHEUGEN VAN EEN DUIE. 



Voor de waarheid van het volgende kan ik instaan. 



Een jonge duif, die hare ouders verloren had , werd zorgvuldig opge- 

 kweekt. Het diertje werd buitengewoon mak en vertrouwd met al de 

 huisgenooten. Het was een wijfje , dat door een eigendommelijk geve- 

 derte gemakkelijk herkenbaar was. Toen het volwassen was , werd een 

 mannelijke duif aangekocht en beiden in een hok geplaatst , waaruit zij 

 uitvlogen en waarheen zij 's avonds terugkeerden. Zij waren het eenige 

 paar duiven , dat gehouden werd. Na eenige weken , — het was in 

 September 1864, — waren zij echter verdwenen. Vermoedelijk had 

 een ander duivenhouder hen gelokt en opgevangen. Men zag hen sedert 

 dien tijd niet weder. Bijna twee jaren later echter , namelijk den 20sten 

 Augustus 1866, zagen eenige huisgenooten, in den tuin wandelende, 

 beide duiven op een naburig dak. Zoodra het wijfje zijne oude bekenden 

 ontwaarde , vloog het naar beneden en volgde hen in de kamer , waar 

 het vroeger gewoon was uit de hand zijn eten te ontvangen en toonde 

 zich nog even mak en onbevreesd als vroeger. Haeting. 



WELLINGTONIA. 



Men weet , dat de Wellingtonia gigantea of de reuzen-den van Kalifornie 

 eene hoogte van 80 — 90 Ned. ellen bereiken kan. Men behoeft niet te 

 vreezen , dat deze kolossale gevaarten vooreerst van het tooneel des 

 aardrijks zullen verdwijnen, daar volgens de Revue horticoïe van 1865, 

 p. 123 , de hoogleeraar beewer op de af hellingen van de Sierra Nevada, 

 op wel 2000 N. ellen hoogte , een geheel bosch gezien heeft , meer dan 

 30 Ked. mijlen (kilometers) lang , waarin talrijke Wellingtoniah , onder 

 welke honderden van 15 tot 20 l^ed. ellen in omtrek en hoog naar 

 evenredigheid gevonden worden. Hij vermeldt onder anderen een zooda- 

 nigen boom, die 90 Ned. ellen hoog was en van welks stam, op 1.20 

 Ned. el boven den grond , meer dan 30 Ned. ellen in omtrek had. Zie 

 verder over deze reuzen uit het Plantenrijk het Album der Natuur , 

 1859, bl. 321—322 en 1862, bl. 224. v. H. 



