TLIEGEN. 101 



inrigtingen zijn uitbreidingen van het ligchaam zelve , van zijne huid 

 of van huidaanhangsels , die in verhouding tot het overige ligchaam 

 zeer ligt zijn , maar eene groote oppervlakte bestaan. Maar deze zouden 

 geheel nutteloos zijn , indien niet de lucht zekere eigenschappen bezat, 

 waardoor de val der ligchamen vertraagd wordt. In het luchtledige 

 valt een stuk lood en een veder even snel. De verklaring ligt voor de 

 hand. De lucht , hoe ijl en dun zij ons toeschijne , biedt toch een 

 zekeren weerstand , die door het vallende ligchaam moet overwonnen 

 worden. Ku spreekt het wel van zelf, dat die weerstand des te krach- 

 tiger zal zijn , vooreerst naar gelang het ligchaam soortelijk ligter is en 

 ten tweede naarmate dit eene grootere oppervlakte heeft. Op dit be- 

 ginsel steunt het valscherm, de parachute, die, gelijk bekend is, door 

 de luchtreizigers veiligheidshalve op hunne togten wordt medegenomen. 

 Zulk een valscherm kan echter onmogelijk iets anders doen dan den 

 val vertragen. Al maakte men het van de allerligtste stof en al ver- 

 grootte men zijne oppervlakte tot in het oneindige , men zoude daarmede 

 niet anders bereiken dan dat het al langzamer en langzamer valt , maar 

 vallen zoude het. 



Zal een dier kunnen vliegen, dan moot het derhalve nog gebruik 

 kunnen maken van eene andere eigenschap der lucht , namelijk van 

 zijne veerkracht. Door eene snelle benedenwaartsche beweging zijner 

 vleugels perst het voor een oogenblik de lucht daaronder zamen ; deze 

 vloeit wel is waar oogenblikkelijk weder naar alle zijden weg, doch 

 gedurende een zeer korten tijd is haar weerstand onder de vleugels 

 groot genoeg geworden om niet alleen het verdere vallen te verhinderen , 

 maar ook het geheele ligchaam naar boven te drijven , evenals een los 

 gelaten veer zoude doen. Waar , zooals werkelijk bij het meerendeel 

 der van vleugels voorziene dieren het geval is , deze zelve bovendien 

 veerkrachtig zijn , voegt zich dit vermogen bij dat van de lucht en 

 ontstaat aldus eene dubbele werking in gelijken zin. Op zich zelve 

 zoude echter een snelle vleugelslag , hoe dikwijls ook herhaald , nog 

 niet voldoende zijn om het ligchaam zwevende te houden , want de 

 vleugels moeten telkens weder in tegengestelde rigting bewogen worden 

 en daarbij wordt even veel lucht verplaatst als bij de eerstgenoemde 

 beweging. Geschiedden nu beide bewegingen even snel en onder overi- 

 gens gelijke omstandigheden , dan zouden zij elkander wederkecrig 

 opheffen en er zoude geene rijzing plaats grijpen. Deze kan slechts 



