dehuiszwam; 



{Merulius lacrymmis) 



DOOR 



F. W. VAN EEDEN. 



Ontstaan en vergaan , ziedaar het karakter der natuur , de magtige 

 wet , waaraan al hare kinderen moeten gehoorzamen, "Wie het ver- 

 gankelijke wil bestendigen , handelt in strijd met die wet en is volgens 

 haar strafschuldig. De mensch , vooral in zijn beschaafden toestand , 

 is in dit geval. Met zijn ontstaan , met zijn bestaan heeft hij vrede , 

 maar vergaan , daarvan wil hij zoo min mogelijk weten. Als hij bouwt , 

 bouwt hij liefst voor de eeuwigheid , of ten minste voor zoo lang , tot 

 hij zijn kapitaal met winst heeft terug bekomen. Duurzaamheid moge 

 al niet het kenmerk zijn van de voortbrengselen onzer eeuw ; zoo vlug 

 in het afbreken als de natuur zijn wij nog niet, en daarom blijven 

 wij, zelfs met de geringste bestendigheidszucht , overtreders harer wet, 

 en worden als zoodanig ieder oogenblik door hare rijksveldwachters ge- 

 dagvaard ; want de natuur houdt er eene politie op na , waarbij zelfs 

 de Londensche een kind is. 



Ons geheele bestaan berust dus , evenals dat van gaauwdieven , op 

 het ontduiken of schadeloosmaken van dat onverbiddelijke corps , en het 

 zijn niet altijd de geweldige , brommende en vloekende snorbaarden , do 

 stoi-men , onweders , aardbevingen , waarvoor wij op onze hoede moeten 

 zijn ; hare stille verkleede dienders zijn , gelijk overal , de gevaarlijkste. 



Zulk een stillen agent heb ik in den herfst van 1864 mogen betrap- 

 pen , j iiist toen hij bezig was aan het sloopen van een der schoonste 

 sieraden onzer goede stad Haarlem. Ik heb hem eerst nog een poosje 

 laten werken, om het bekende genoegen te smaken van de kat met de 

 muis ; daarna heb ik zijn portret laten maken , en toen dit verrigt was , 

 hem als balthasae gerards levend gevierendeeld. 



De rampzalige zal geen UAver vreemd zijn ; maar hij kan niet ge- 



