VLT-RGEN. 



141 



Al die baarden en baardjes nu zijn op hunne beurt grootendeels zamenge- 

 steld uit dergelijke zeer dunwandige , met lucht gevulde celletjes , als 

 die waaruit het grootste gedeelte der schaft bestaat. Alleenlijk zijn de 

 cellen der baarden meer lang gerekt en platter van vorm en worden zij 

 gesteund door een dun uit hoornvezelen zamengesteld strookje , dat zich 

 in de haakvormige baardjes voortzet. 



Zoo maakt derhalve lucht , opgesloten in honderdduizenden van zeer 

 kleine , door dunne vliesjes begrensde holten , inderdaad verreweg het 

 grootste gedeelte , naar schatting meer dan negen tienden , van het volume 

 van elke veder uit. Het zijn als het ware even zoovele uiterst kleine , 

 onderling verbonden luchtkussentjes , die , ter versterking van het ver- 

 band en ter vermeerdering van den weerstand , nog gesteund worden 

 door dunne platen eener vastere hoornzelfstandigheid. 



Men roemt het menschelijk vernuft wegens het uitdenken van mid- 

 delen om in den bouw zijner kunstvoorbrengselen , in de getraliede bruggen 

 b. V. , stevigheid en ligtheid te vereenigen. Maar wat zijn zijne meest ge- 

 roemde uitvindingen , wanneer men deze vergelijkt met hetgeen hier door 



de natuur is gewrocht ! t-,. «,^ 



" Fiff. 20. 



Vleugel van een Zwaan. 



a spaakbeen; b handwortel ; c duimvleugel ; d d 

 dekvederen ; e e kleine slagpennen; /y'groote slag- 

 pennen. 



Ook in de wijze, waarop de vederen tot 



zamenstelling der vleugels medewerken , 



blinkt , — men vergevc mij het woord , — 



het mechanisch genie der natuur niet minder 



uit. De vleugelvederen (zie fig. 20) worden 



