14G VLIEGEN. 



Het getal der vleugelslagen, welke een Vogel doet, is verschil- 

 lend. Groote Vogels ziet men soms op uitgespreide wieken een tijd 

 lang zweven en slechts van tijd tot tijd een krachtigen slag doen om 

 de verloren hoogte te herwinnen. Bij de gewone vlugt der meeste 

 Vogels stijgt het getal der vleugelslagen zelden boven 3 of 4 in de 

 seconde. Echter kan het meer bedragen , vooral bij kleine Vogels en 

 bij de kleinsten , de Kolibri's, die zich eenige oogenblikken op hetzelfde 

 punt in de ruimte houden, boven eene bloem , welker nectar zij zuigen, 

 is de beweging der vleugeltjes zoo snel , dat zij ophoudt met het oog 

 waarneembaar te zijn en een muzijkalen toon voortbrengt. Ook nog in 

 andere gevallen veroorzaakt het vliegen een gedruisch , doch door eene 

 geheel andere oorzaak. Zoo bij de Duiven , wier nadering men reeds op 

 eenen afstand verneemt door het geluid , dat de tegen elkander aan 

 slaande vleugels maken. Dit is tevens een bewijs van de grootte van den 

 boog, dien elke vleugel bij zijn nederwaartschen slag beschrijven kan. 

 In het algemeen kan men de grootte van dien boog als maximum op 1 30*^ 

 stellen, dat wil zeggen, dat wanneer een Vogel (fig. 21) zijne vleugels 

 rig. 21. zoo hoog mogelijk heeft op- 



geligt , deze elk eenen hoek 

 van 40^ met zijne dwarse as 

 [h b') maken , terwijl zij bij 

 hunne benedenwaartsche be- 

 weging tot op het punt waar 

 zij elkander ontmoeten , nog 

 bovendien een boog van 90^ beschrijven. Slechts zelden echter , en 

 dan nog alleen voor korte oogenblikken , maakt een Vogel van zijn 

 volle vliegvermogen gebruik , en gewoonlijk bedraagt dan ook de door 

 zijne vleugels beschreven boog, of de slaghoek gelijk men het ook noemt, 

 merkelijk minder. 



Wanneer een Vogel uit de lucht wil nederdalen , dan kan hij dit met 

 allerlei graden van snelheid doen. Hoe groot die snelheid kan zijn , 

 leeren de roofvogels wanneer zij uit groote hoogte op hun prooi ne- 

 derstorten. Zij behoeven dan alleen te gehoorzamen aan de wet der 

 zwaartekracht , volgens welke de snelheid van een vallend ligchaam 

 toeneemt in reden van het vierkant van den tijd van den val. 



Gesteld b, v. , dat een Roofvogel, op eene hoogte van 100 ellen boven 

 den grond zijnde , zich op eene prooi aldaar nederstort , door zich een- 



