VLIEG EX, 



147 



voudig te laten vallen en daarbij , ten einde zoo weinig mogelijk weer- 

 stand te ondervinden , zijne vleugels geheel toevouwt , dan zoude hij , 

 indien men voor het oogenblik den tegenstand der lucht op het ligchaam 

 buiten rekening laat , den grond bereiken in omstreeks 4^ sekonde en 

 daarbij eene valsnelheid hebben verkregen van ongeveer 40 ellen in de 

 seconde, Nu spreekt het van zelf , dat zulk eene groote snelheid , door 

 den geweldigen schok , dien de vogel bij het bereiken van den grond 

 zoude ondervinden , voor hem 'zelven doodelijk zoude zijn. Ook laat een 

 Vogel zich nimmer geheel aan de werking der zwaartekracht over ; 

 hij kort bij snelle nederdaling slechts zijne vleugels in , houdt deze 

 bovenwaarts gerigt (als in fig. 21) , om ze, even voor hij den grond be- 

 reikt , wederom uit te breiden 

 ^^' • en, zoo noodig, daarmede 



nog een slag te doen , ten 

 einde den schok te breken , 

 op het oogenblik , dat hij 

 den grond raakt. Daarbij 

 wipt hij , door eene beweging 

 met zijn staart (zie blz. 132), 

 zijn achterlijf iets naar boven 

 en komt zoo in een schuinsche 

 rigting (fig. 22) op den grond 

 aan. Zoo doen niet alleen de roofvogels , maar inderdaad alle vogels. 

 Bij Duiven kan elk dit gemakkelijk waarnemen. Zoo zijn de vleu- 

 gels derhalve voor de Yogels niet enkel de middelen tot op- en voor- 

 waartsche beweging , maar tevens de regelaars , de moderators , der 

 nederwaartsche beweging , waardoor het dier het volkomen in zijne 

 magt heeft deze naar willekeur te vertragen of te versnellen. 



{Slot in een volgend nummer'). 



10* 



