160 DE BOSSCHEN VAN KENNEMERLAND. 



deze laan onmiddellijk na het vertrek der Spanjaarden of honderd jaren 

 later geplant is, durf ik niet beslissen. Zeker is het, dat zich vroeger 

 van de Spanjaardslaan tot den Achthoek (het tegenwoordige Monu- 

 ment) een veld uitstrekte, dat later in 1706 met hout beplant is. Op 

 een kaartje van den Hout met het jaartal 1635 vindt men geen Span- 

 jaardslaan. 



De lindeboom wordt , even als de beuk , voor geen oorspronkelijk Hol- 

 lander gehouden, en toch wordt in oude volksliederen, zooals in „het 

 daget uyt den Oosten", van dien boom gewag gemaakt : 



«Waar wilt gij mij dan voeren, 

 «Stout ruiter wel gemoed? 

 ))A1 onder den lindeboom groene, 

 «Mijn lief mijn waardste goed." 



De linde is een boom , die overal den mensch vergezelt , een huis- 

 boom , — een goede engel bij al de doornen en distelen , die op merk- 

 waardige wijs overal opkomen , waar zich de mensch nederzet. 



Wij steken de Spanjaardslaan dwars over en ontmoeten op dezen weg 

 nog een enkele Ajuga reptans, nevens de zacht groene kleine blaadjes 

 en sterachtige witte bloempjes der Moehringia trinervia claiev. , die 

 talrijk is aan den duinkant, doch in den Hout weinig voorkomt. Aan 

 de overzijde is de uiterste zuidelijke rand van het bosch , waar het 

 grenst aan een vlak weiland. Die rand heeft een heuveligen of gol- 

 venden grond en verschilt daardoor van de vlakke Spanjaardslaan en het 

 weiland ; de boom en en planten vertoonen nog grooter verscheidenheid 

 en oorspronkelijkheid dan in het gedeelte, dat wij hebben doorloopen. 

 Deze rand is, mijns inziens, een der oudste en merkwaardigste gedeelten 

 van den Hout; zoowel door het terrein als door de boomen en bloemen, 

 herinnert die plek aan de meest woeste streken der bosschen langs de 

 duinhelling. 



{Wordt vervolgd). 



