VLIJiGEN. 167 



dan ook de luchtbuizen , die zich in de vleiigels vertakken ; deze breiden 

 zich daardoor uit , verdroegen en verharden tevens aan de lucht , en na 

 een zeker tijdsverloop , verschillend voor onderscheiden soorten , zijn de 

 vleugels door de ingedreven lucht geheel ontplooid en nu in staat om 

 het dier op zijne luchttogten te dragen. 



Ter plaatse waar zich de grootere luchtbuizen bevinden , heeft er 

 tevens eene sterkere afscheiding van dezelfde hoornachtige stof plaats, 

 die ook het overig gedeelte van den vleugel zamenstelt. Yandaar dat 

 men den loop der luchtbuizen of aderen gemeenlijk aan eene bruine 

 streping en plaatselijke verdikking herkent , die steeds het sterkst is 

 nabij den wortel en den voorrand der vleugels , waar deze dan ook het 

 stevigst zijn. Zoo beantwoordt derhalve in de vleugels der Insekten dit 

 luchtbuizenstelsel aan hetzelfde doel , hetwelk bij Vleermuizen en Vogels 

 langs ecnen geheel anderen weg wordt bereikt , namelijk door aan de 

 vlieghuid of de vederen de beenderen van den arm en van de hand tot 

 steun te geven. Ook heeft men de voornaamste vleugeladeren van een 

 Insekt met dergelijke namen bestempeld als die , welke men gewoon is 

 te geven aan deelen van de voorste ledematen der Gewervelde dieren , 

 waarbij men echter niet vergeten mag , dat die deelen , al staan zij 

 ook in verrigting tot op zekere hoogte gelijk , toch in aard en oorsprong 

 geheel verschillend zijn. 



Werkelijk toch is de vleugel van een Insekt iets geheel anders dan 

 de vleugel van een Gewerveld dier. Bij het laatste wordt de vleugel 

 gevormd door een stelsel van onderling verbonden beenige hefboomen , 

 die door spieren naar willekeur kunnen bewogen worden, waardoor de 

 vleugel toegevouwen of ontplooid wordt. De vleugel van een Insekt 

 daarentegen is een op zich zelve passief aanhangsel van het ligchaam , 

 alleen te vergelijken bij een der vederen , welke aan de zamenstisUing 

 van den vleugel van een Vogel deel nemen , maar geenszins bij den 

 geheclen vleugel. Er zijn geen spieren in , maar de actieve beweging 

 des vleugels geschiedt uitsluitend door de reeds boven genoemde , in de 

 borstholte bevatte spieren, die met korte pecsjes aan zijn wortel zijn inge- 

 plant en waarvan eenige den vleugel op- , andere dezen nederwaarts trekken. 



Bij zeer vele Insekten böhouden de eenmaal ontplooide vleugels , 

 zoolang het dier leeft , onveranderlijk dezelfde uitgespreide gedaante , 

 die zij door de ontplooijing verkregen hebben. Ik noem als voorbeelden 

 de Vlinders , Glazenmakers , Vliegen enz. Andere , b. v. de Kevers 



