188 DE BOSSCHEN VAJi" KENIfEMEELAND. 



zegt ons genoeg en doet ons hen aanmerken als genaturaliseerd. 



De boschjes van Leiduin , IMariënboscli , Boekenrode en Bentveld 

 zijn als 't ware overgangen van het Hollandsche Bosch tot den plan- 

 tengroei der duinen. Het aantal planten neemt toe en de boschplanten 

 vermengen zich meer en meer met de kinderen der duinflora. — De 

 grond is ongelijk , heuvelachtig. Tusschen de groene eiken verhefiFen 

 zich hier en daar de donkere dennen. Beuken zijn zeldzamer. Slechts 

 op Boekenrode en achter deze plaats ziet men beuken. De dennenlanen 

 loopen schilderachtig door het jonge hout. Onder de dennen groeijen 

 talrijke mossoorten met haar fluweelachtig groen , en daartusschen de 

 bleeke , bijna blaauw groene Jungermannia^ s [Radula complanata dtjm.) , 

 die hier groote lichte plekken vormen. — Uren lang dwalen wij door 

 deze aaneengeschakelde boschjes; nu eens komen wij aan opene plaatsen , 

 waar aardappelen geteeld worden en waar de witte ganzebloem ( Chrysan- 

 themum Leueanthemum L.) en de klaproos {Papaver RhoeasJj.) in helder 

 wit en gloeijend rood schitteren. Nederiger, maar zeldzamer is de kleine , 

 kleverige, vaalgeelbloeijende nacht-silene [Silene noctiflora L.) , die langs 

 de walletjes der aardappelvelden groeit, en in het vroege voorjaar is 

 deze streek merkwaardig door het verbazend aantal gele sleutelbloemen 

 {Primula acauUs jacq.), die bij duizenden de slootkanten en walletjes 

 bedekken. In de boschjes van Bentveld is dit bleekgeel gemengd met 

 het violetblaauw van het boschviooltje {Viola sylvatica Fe.). Die beide 

 zachte en harmonische kleuren tot een tapijt ineengeweven en bescha- 

 duwd door het zachte lentegroen, geven aan deze boschjes een eigen- 

 aardig vriendelijk karakter. 



Op andere plekjes heerscht in het voorjaar het fraaije blaauw der 

 Ajtiga reptans , die hier in talrijke troepjes onder het hout en langs de 

 paden groeit. — Orchideën vindt men hier zelden, behalve alleen de 

 Listera ovata R. Br. , die met hare groote ronde bladeren en groene 

 bloemaar veel op grazige plaatsen gevonden wordt. 



De naam Mariënbosch is zeer oud. In de eerste christelijke tijden 

 moet daar een klooster hebben gestaan met uitgebreide bezittingen , 

 misschien wel kort nadat de heidensche eeredienst in Kennemerland 

 door den Decnschcn vorst eoruk was uitgeroeid. Nog wijst men op de 

 plaats een groote stcenen zerk als overblijfsel van dat klooster aan. 



De overlevering van dit klooster maakt die aangaande den Aar- 

 denhout, als heilig bosch in den heidenschen tijd, waarschijnlijker. — 



