198 DE BOSSCHEN VAN KENNEMERL AND . 



Enkele partijen in dat bosch hebben werkelijk bet voorkomen van een 

 der eeuwenoude bosscben van Duitscbland. Het golvende terrein is 

 met donkergroen fluweelachtig mos bedekt; de zware eiken geven een 

 frissche koelte en op den heldersten dag een zeker plegtig halfdonker. 

 Hier en daar groeit onder de oude , bemoste en met klimop be- 

 groeide stammen in plaats van eentoonig hakhout , het onderhout , het 

 oorspronkelijk kreupelhout der wilde bosschen ; de lijsterbes , de mei- 

 doorn , de papenmuts , de hazelaar , de sneeuwbal ; het staat woest 

 dooreen , nu eens dik , dan weder doorzigtig. 



Op sommige plaatsen zien wij onder de eiken en linden tallooze 

 jonge beukenboompjes opslaan , een verschijnsel, dat zich hier in sterker 

 mate vertoont dan in den Haarlemmerhout. In de nabij gelegen bos- 

 schen van de Rijp , Sparrenheuvel en Wildhoef bestaat het onderhout 

 ook veel uit sparren , die in groote menigte onder de hooge eiken en 

 beuken opslaan en tot eene zekere hoogte welig groeijen. Dit opslaan 

 van sparren , dat ik ook in de bosschen van Yogelenzang en Els- 

 woud heb waargenomen , acht ik een merkwaardig verschijnsel in Hol- 

 land , waar de sparren niet tot de inheemsche boomen gerekend worden. 

 In de beukenbosschen van Boekenrode daarentegen zien wij geen opslag. 

 Wij hebben hier in het klein uitmuntende voorbeelden van de opeenvol- 

 ging der boomsoorten in de natuur , waardoor na verloop van eeuwen 

 de eene soort de andere eindelijk geheel verdringt. 



Onder de kleinere planten ontmoeten wij oude kennissen, die wijzen op 

 een zeker verband tusschen deze plaats en die , welke wij vroeger hebben 

 beschouwd. In het voorjaar zien wij hier dezelfde bosch-anemone , die wij 

 in den Hout en op Groenendaal hebben gevonden ; hier zijn hare bloemen 

 talrijker , niet alleen wit en rooskleurig , maar ook in violette en don- 

 kerroode tinten ; onder de zwaarste boomen wiegelen ook hier de lange 

 teedere stengels en sierlijke pluimen van het gierstgras {_Milium effusum 

 L.) , dat wij op Berkenrode hebben ontmoet. Maar Saxenburg heeft 

 ook zijn eigenaardige planten. Langs de randen der graslanen zien 

 wij in den zomer de zilverkleurige haver {Avena caryophjllea wigg.) , 

 een lage grassoort met teedere , zilverachtige bloempluimen , de geel- 

 bloeijende rupsklaver [Medicago falcata L.) ; in het hakhout aan de 

 noordelijke zijde het zeldzame ruwachtige gierstgras {Milium scahrum 

 MEET.) , dat om Haarlem nergens anders groeit dan hier en bij Bentveld, 

 en het talrijke, doch niet overal groeijcnde biggekruid {Hypochmris 



