ALGENSPORIDIEN DE NAASTE OORZAAK DER TUSSCHENPOOZENDE 



KOORTSEN. 



Dat de inademing van algensporidien , d. i. van de kiemkorrels van 

 zoetwaterwieren , inderdaad als de naaste oorzaak van liet ontstaan der 

 tusschenpoozende koortsen in moerassige streken moet worden beschouwd , 

 is in den laatsen tijd door lemaike in Frankrijk en door Salisbury in 

 Engeland hoogst waarschijnlijk gemaakt. Reeds voor vele jaren was 

 dit trouwens door ch. moeeen , hoogleeraar te Luik , opgemerkt. In 

 het April-nummer van het Journal de Medicine de JBruxelles van dit 

 jaar deelde dr, van den coeput mede , dat hij , nog student zijnde , 

 herhaaldelijk bij zich zelf had waargenomen , dat , telkens wanneer in 

 zijn slaapkamer algen en andere moerasplanten in een groot vat met 

 water en modder geplaatst waren , hij een aanval van koorts kreeg. De 

 redacteur, dr. hannon, laat daarop volgen: Toen ik in 1843 te Luik 

 studeerde , had professor moeejen mij zulk een geestdrift ingeboezemd 

 voor de studie der zoetwater-algen, dat het venster en de schoorsteen 

 van mijn slaapkamer vol stonden met borden gevuld met vaucherien, 

 conferven , oscillarien , enz. Dikwijls sprak ik met den professor over 

 mijne waarnemingen aan de algen verrigt , en telkens zeide hij : 

 „Pas op tegen den tijd der vruchtvorming , de algen-sporidien geven de 

 tusschenpoozende koorts ; ik zelf heb het ondervonden , telkens wanneer 

 ik ze van te nabij bestudeerd heb." Daar ik echter mijne algen in 

 zuiver water kweekte en niet in het water der slooten, waaruit ik ze 

 verzameld had, hechtte ik geen gewigt aan deze waarschuwing. Dit be- 

 kwam mij slecht. Een maand later , in den tijd der vrucht vorming, begon 

 ik te rillen , mijne tanden klapperden , ik had de koorts. Zij duurde zes 

 weken. Toen ik , genezen zijnde , professor moeeen weer zag en hem 

 verhaalde wat er gebeurd was , zeide hij : „Ik had het u wel gezegd , 

 gij zijt niet de eerste , dien ik op die wijze de koorts heb zien krijgen." 



Hg. 



