EILANDEN IN DE ZUIDPOOL-ZEE. 233 



verbergen zich daar, terwijl zij echter steeds den kop naar buiten 

 houden en hunne oogen vestigen op degenen , die hen verrast hebben , 

 op eene zoo welsprekende wijze om genade smeekend , als dit maar met 

 de oogen geschieden kan." 



„Gedurende de maanden Pebruarij , Maart en April houden de wijfjes 

 zich grootendeels aan den oever op en liggen in hoopen van 12 tot 15 

 bij elkander in het bosch op die plaatsen, waar hare jongen verzameld 

 zijn. Zij schijnen geen bepaalden tijd te hebben om in het water te 

 gaan of te vreten; ook laten zij hare jongen zuigen, als 't hun goed 

 dunkt. Als dezen verzadigd zijn , verlaten zij de moeder terstond om 

 in kleine gezelschappen op eenigen afstand van de ouden te spelen. De 

 moeders schijnen naauwelijks eenige notitie van hare jongen te nemen, 

 wat mij , behalve de omstandigheid, dat zij ze dikwijls zoo gruwelijk 

 bijten , tot het besluit leidde , dat zij geene natuurlijke genegenheid 

 voor haar kroost zouden gevoelen. Doch dit besluit is gebleken valsch 

 te zijn. Er is mij namelijk een geval voorgekomen , dat een wijfje , 

 wier jong gedood en weggenomen was, acht dagen lang onophoudelijk 

 brullend op de plaats des ongeluks omzwierf, zonder in het water te 

 gaan en bijgevolg zonder voedsel te gebruiken. Na de eerste twee 

 dagen werd hare stem van lieverlede zwakker en ten laatste was zij 

 naauwelijks hoorbaar meer. Zij overleefde echter haren kommer en op 

 den achtsten dag ging zij in het water , maar langer dan eene maand 

 bezocht zij dagelijks de plaats, terwijl zij op den treurigsten toon 

 brulde. Dit geval staat niet op zich zelf, men kan het als den regel, 

 niet als eene uitzondering beschouwen." 



„Voor de geboorte der jongen of van het begin van Januarij af 

 liggen de wijfjes somtijds in kleine groepen bij elkander in de zon , 

 even zoo later , als zij zogen , en gewoonlijk houden zich dan twee of 

 meer mannetjes bij elke groep op ; de laatsten verlaten de bogten na 

 het begin van April. De wijfjes zijn oogenschijnlijk verre weg de 

 talrijksten; zij worden op een leeftijd van twee jaren dragtig en 

 kalven in het derde , nadat zij elf maanden gedragen hebben. Hare 

 vier tepels zijn aan het ligchaam op nagenoeg gelijken afstand van 

 elkander en van de voorste zwempooten geplaatst. De tepel wordt, 

 wanneer zij niet in den mond van het jong is, naar binnengetrokken , 

 zoodat er slechts eene zwarte plek zigtbaar blijft; zoo wordt zij het 

 dier bij zijne bewegingen niet hinderlijk. De tepel is zoo groot als 



