234 TWINTIG MA.ANDEN OP DE AUCKLA.NT)- 



de kleine vinger van een mensch van het middelste lid tot aan 

 den top." 



„De tong van den Zeeleeuw is gespleten of liever heeft aan de spits 

 eene inkerving van één duim diep , waarvan het doel niets anders 

 schijnt te zijn dan het uitdrukken van den tepel bij het zuigen." 



„Als de jongen omstreeks drie maanden oud zijn , houden zij op te 

 zuigen en verlaten met de moeders de plaats , waar zij gezoogd werden , 

 en van dien tijd af houden zich alle zeeleeuwen bijna altijd den ge- 

 heelen dag in het water en slechts des nachts aan den oever op. Zij 

 schijnen geene bepaalde plaats voor het slapen te zoeken , alleen be- 

 schuttingen in het bosch of in het lange gras, digt bij het water. 

 Zij slapen in kleine gezelschappen van zes tot acht bij elkander , gaan 

 nooit , voor dat het donker geworden is , aan land , en bij het eerste 

 aanbreken van den dag weder in het water. Somtijds slaapt hetzelfde 

 gezelschap vele nachten achter elkander op dezelfde plaats , als het niet 

 gestoord wordt." 



„Omstreeks dezen tijd , dat is in Mei , spoedig na de paring , lijden 

 de wijfjes veel aan braking en dan worden dikwijls kleine steentjes 

 mede uitgeworpen , die waarschijnlijk bij het vangen van visschen op 

 den zeebodem mede ingeslokt worden. Ik geloof , dat deze robben zich 

 meer met kleine dan met groote visschen voeden , dat zij zeer dikwijls 

 krabben en mosselen vreten en ook somtijds vogels , zooals zeeraven en 

 eenden aantasten ; maar onderling vreten zij elkander niet op , noch 

 roeren iets , wat dood is , aan. 



„Hunne grootste snelheid in het water is niet meer dan 20 Engel- 

 sche mijlen in het uur, en zij bezitten de buitengewone geschikt- 

 heid om ook bij de snelste voortbeweging in het water oogen- 

 blikkelijk stil te houden. Als het een of ander , zooals eene boot , 

 hen somtijds verrast , komen zij er met den grootsten spoed op aan , en 

 als zij tot op ongeveer één el afstands er heen gezwommen zijn , zonder 

 de geringste vermindering hunner snelheid , heifen zij hunnen kop en 

 het halve ligchaam boven het water en staan dan terstond bewegingloos 

 als standbeelden. Ik heb mannetjes een boot zien aangrijpen , doch dit 

 komt niet dikwijls voor." 



„Oj) het land kunnen zij verrassend snel loopen ; op een hard en eifen 

 strand loopen zij bijna zoo snel als een mensch en in het bosch of in 

 het hooge gras bewegen zij zich veel sneller. Zij kunnen ook rotsklip- 



