EILANDEN IX DE ZUTDPOOL-ZEE. 237 



Hij ging 7 tot 8 mijlen ver en had een goed uitzigt over het oostelijk 

 gedeelte van het eiland. Hier zag hij eene kleine haven , die van het 

 noordoosten naar het zuidwesten | mijl ver in het land indringt, 

 maar niet breeder dan ééne kabellengte en van beide zijden door 500 

 voet hooge loodregte oevers is ingesloten , zoodat men daarin naauwelijks 

 ankergrond zou durven verwachten. Een aanzienlijke stroom stort zich 

 daaiin uit , gelijk over 't algemeen talrijke wateraders van de zeer steile 

 bergen , die zich in het noorden en oosten van musgeave's standpunt 

 verhieven , naar beneden vloeijen. De bergen , die op het uiterlijk aan- 

 zien slechts op weinige plaatsen bestegen kunnen worden , zijn met 

 hoog grof gras bedekt , hier en daar ook met eenigzins armoedig struik- 

 gewas , terwijl de oevers van Carnley-haven tot op één Engelsche mijl 

 van het water aan alle zijden van een digt woud zijn ingesloten , een 

 gordel , die bij de talrijke bogten der haven op zijn minst 60 tot 70 

 Engelsche mijlen lang moet zijn. De top van den door musgrave be- 

 stegen granietberg was een moerasmassa zonder gras of kruid en ook 

 aan zijne afhellingen had musgeave moeite de talrijke moerassige 

 plaatsen door te komen. 



Zeer dikwijls bezochten de schipbreukelingen in het vervolg het noord- 

 westelijk gedeelte der haven , waar zij gewoonlijk op het Eigure-of- 

 Eight-eiland vele zeeleeuwen verzameld vonden. Ook de middelste arm 

 (Middle Harbour) werd met de boot bevaren , gepeild en in kaart ge- 

 bragt , en , zooals gebleken is , biedt deze juist den besten ankergrond 

 in de binnenhaven aan , terwijl in de buitenste deelen der haven Camp 

 Cove aan het noordoostelijk einde van den westelijken arm in dit opzigt 

 het meest geschikt bevonden werd. De stormen hadden den vlaggestok 

 met het zeildoek en de flesch spoedig vernield en daarom begaven zij , 

 die naar verlossing smachtten , zich dikwijls daarheen , om een groot , 

 uit de verte zigtbaar bord met de noodige berigten daar te plaatsen. 



Den 2den Eebruarij was eindelijk het huis in zoo verre gebouwd , 

 dat het betrokken kon worden. Het was geen paleis , maar het had 

 toch eene lengte van 24 voeten , eene breedte van 1 8 en eene hoogte 

 van 14 voeten, was met gras bedekt, met een schoorsteen voorzien en 

 kon ook in den winter genoegzame beschutting verleenen. In plaats 

 van bedden moest men zich met houten legersteden vergenoegen ; eene 

 groote eettafel met twee banken , twee kleinere tafels en de steenen 

 haard maakten het overige meublement uit. Uobbevellen , die men 



