EILANDEN IN DE ZUIDPOOL-ZEE. 243 



elf uur zeilden wij uit Camp Cove met den eersten stoot van een zuid- 

 westenwind af, welke winden nooit langer dan twaalf uren matig 

 blijven , maar steeds in een hevigen storm ontaarden. Maar daar wij 

 van den eersten aanvang van dien wind gebruik maakten , hoopte ik 

 een goed eindweegs afgelegd te hebben , eer het geweld des storms ons 

 inhaalde. Wij waren echter niet meer dan 20 Engelsche mijlen van 

 het eiland , als wij de gansche woede van den zuidwesterstorm gevoel- 

 den , en hij hield onafgebroken aan , totdat wij na eene verschrikkelijke 

 vaart van vijf dagen en nachten op den morgen van den 24sten in 

 Port- Adventure op Stewart-eiland aankwamen. Gedurende dien geheelen 

 tijd stond ik op mijne voeten , met een touw in de eene hand en met 

 de andere pompende. De boot was zeer lek en de pomp moest bijna 

 altijd aan den gang blijven. Daar ik te bezorgd was om het dek te 

 verlaten , nam ik dezen arbeid op mij , terwijl de twee anderen elkander 

 aan het roer aflosten. De wind was ons wel is waar gunstig , maar 

 zoo sterk , dat wij bijna de helft van den tijd moesten bijleggen en de 

 golven sloegen onophoudelijk over het kleine vaartuig heen. Hoe het 

 er door gekomen is , weet ik niet. Ik had sedert de afvaart tot aan 

 de aankomst geen ons voedsel gebruikt en slechts ongeveer een halve 

 pint water gedronken ; echter gevoelde ik geene vermoeidheid tot in den 

 nacht voor onze aankomst , toen ik mij plotseling geheel uitgeput op 

 het dek moest nederleggen , waar nu voor de eerste maal sedert onze 

 afvaart geen water oversloeg. "Wij waren nu nabij het land. Ik lag 

 ongeveer een half uur , toen konde ik weder opstaan , en ik gevoelde , 

 dat ik juist nog kracht genoeg bezat om het tot aan den volgenden 

 dag vol te houden. Had de vaart echter nog slechts een weinig langer 

 geduurd , zoo zoude ik zeker nooit weder een voet aan land gezet 

 hebben." 



De geredden vonden in Port- Adventure , even gelijk weinige dagen 

 later te Invercargill aan de zuidkust van Nieuw-Zeeland , het vrien- 

 delijkst onthaal , en het gelukte , hoofdzakelijk door de bemoeijingen 

 van mr. john macphehson in de laatstgenoemde plaats , het tot het 

 huren van een schip noodige geld spoedig bij een te brengen. Met 

 dit schip , de Fhjing Sciid van kapitein ciioss , moesten de twee op de 

 Auckland-cilanden achter gelatenen worden afgehaald. Müsgrave rekende 

 zich verpligt , aan dezen togt deel te nemen , hoe sterk ook zijn angstig 

 verlangen hem naar Sydney dreef. 



16* 



