HET STEENKOLEJT-VEAAGSTUK. 247 



1811 14.424.000 tonnen 

 1821 20.346.000 „ 

 1831 28.700.000 „ 

 1841 40.458.000 „ 

 1851 57.107.000 „ 

 Zoo dat de geheele productie van 1781 tot 1853 zoude bedragen hebben 



1.436.991.000 tonnen. 

 Van 1853 tot 1864 726.751.516 „ 



en te zamen 2.163.742.516 „ 



In de laatst verloopen 10 jaren zoude derhalve het kolen verbruik 

 reeds de helft bereikt hebben van het bedrag in de voorafgaande 72 

 jaren. 



Het getal der kolenmijnen en der steenkolen-arbeiders heeft zich in 

 gelijke mate vergroot. In de jaren 



1851 waren 183.389 mannen 

 1861 „ 246.613 „ 

 daarin werkzaam , zoodat hun getal dus in 10 jaren met 34,4 proc. 

 of jaarlijks ongeveer 3 proc. is toegenomen. 

 Het getal der steenkolenmijnen bedroeg in 



1854 2397 

 1864 3268. 

 Ook hierin greep dus eene vermeerdering van omstreeks 3,1 proc. 

 per jaar plaats. 



Legt men nu deze uitkomsten tot grondslag , dan kan men daaruit 

 met eenige waarschijnlijkheid besluiten voor de toekomst afleiden. In 

 het algemeen toch mag men aannemen, dat ook de toekomstige steen- 

 kolenproductie van Engeland gelijken tred zal houden met de zich 

 steeds ontwikkelende industrie, en dat dus ook voor het vervolg het 

 steenkolenverbruik met 3,5 proc. in het jaar zal toenemen. Voor de 

 eeuw, beginnende met 1861 , zoude men dan de volgende hoeveelheden 

 behoeven : 



83,6 millioenen tonnen 



1861 



83,6 



1871 



117,9 



1881 



166,3 



1891 



234,8 



1901 



331,0 



1911 



466,9 



