OVEK DEN OOKSPKONG DEll TAEWE. 283 



daar in 't wild groeijende tarwe niet veeleer verwilderd is , en den 

 oorsprong en het vaderland der tarwe in 't algemeen , hecrscht nog 

 groote onzekerheid. 



Tarwe is hij den plantkundige bekend als Triticum vulgare j waar- 

 van echter een aantal gecultiveerde verscheidenheden zijn. De meest 

 uitkomende en 't best te onderscheidene daarvan zijn de zomertarwe 

 {T. aestivum) , de win ter tarwe {T. hyhernum) en de spelt {T. spelta). 

 Van het geslacht Triticum hebben wij twee wilde soorten : het kweek- 

 gras of kruipend tarwegras [T. oi Agropyrum repens) en het honds- 

 gras {T. caninum). Het eerste is een zeer algemeen en bij landbouwers 

 bijlang niet gezien gras , dat moeijelijk uit te rocijen is wegens zijne 

 lange , kruipende wortelspruiten , die den grond uitputten en doen ver- 

 armen. T. caninum komt aan T. repens het naast, en wordt er het 

 best van onderscheiden door het bezit van vezelige wortels en het gemis 

 van kruipende wortelspruiten. Echter is T. repem^ gebleken zeer ver- 

 anderlijk in eigenschappen te zijn , naar gelang van zijne verschillende 

 groeiplaatsen. 



Een veld met tarwe levert steeds een aangencilm gezigt op , zelfs 

 wanneer de blaadjes slechts even uit den grond zijn opgeschoten en er 

 in hun krachtigen groei zoo frisch en groen uitzien. Maar wanneer de 

 aren zich hoog verheffen , soms tot gelijke hoogte als ons hoofd , en 

 hare kleur van groen tot het kenmerkende goudbruin is overgaan , en 

 zwaar door het gewigt harer dikke zaadkorrels bij elk koeltje zich 

 buigen , dan is een graanveld in zijne grootste schoonheid en een 

 der gelukkigste toevoegselen tot een fraai landschap. 



De vraag, welke de oorspronkelijke of wilde staat der tarwe geweest 

 is , is zeer belangrijk en heeft de aandacht van een aantal plantkun- 

 digen bezig gehouden. Er is dan ook veel geschreven geworden om aan 

 den eenen kant de theorie van den oorsprong der tarwe uit Aegilops 

 ovata te verdedigen , en , aan den anderen kant , om die theorie te 

 wederleggen. — Onder de Engelsche plantkundigen heeft de overleden 

 professor henfeey veel aandacht aan dit onderwerp gewijd ; maar het 

 schijnt, dat het denkbeeld, dat Aegilops triticoides — eene naar tarwe 

 zwemende soort Aegilops — een hybride voortbrengsel is van Aeg. ovata, 

 't eerst bekend is gemaakt door dr. kkcjkl , van den keizerlijken Bota- 

 nischen tuin te Petersburg. 



De heer fabke, van Agde , heeft eenige belangwekkende proefnemin- 



