284 OVElt DE^" OOESPEONG DEK TAEWE. 



gen gedaan aangaande het cultiveren van tarwe uit Aeg. ovata. De 

 resultaten waren , dat de planten langer en forscher , de aren grooter en 

 dikker werden en zich ook regelmatiger ontwikkelden , en dat de zaden 

 grooter werden. "Wij hebben inderdaad zulke zaden gezien , die konden 

 doorgaan voor onrijpe korrels van een armoedig tarwegewas. De kaf- 

 blaadjes worden weder onder den invloed der cultuur zoodanig gewijzigd, 

 dat zij op die van tarwe gaan gelijken , en het aantal der naalden 

 neemt af. Op die wijze heeft fabke trachten aan te toonen , dat 

 Aegüops triticoides oorspronkelijk is van Aeg. ovata , en dat in den tijd 

 van omstreeks zes jaren tarwe kan worden voortgebragt door Aeg. 

 triticoides te cultiveren. 



Als een verder bewijs van de naauwkeurigheid dezer proeven kunnen 

 wij aanvoeren het volgend verslag van eene dergelijke proefneming 

 door prof. buckmais^ , toenmaals te Cirencester. „In 1854" — dus berigt 

 hij, — „bezaaiden wij een stukje gronds met zaad Yan Aegilops ovata ; 

 van de hieruit voortkomende planten werd zaad genomen voor een 

 tweede zaaisel in 1855 , terwijl het overige van het eerste zaaisel zich 

 zelf zaaide. De alzoo zich zelven zaaijende planten zijn voortgegaan 

 zich vooi't te planten en blijven wild ; de aren zijn kort en zoo broos , 

 dat zij uiteen vallen beneden elk aartje op het oogenblik dat het zaad 

 rijp is. Het product van het zaaisel van 1855 is jaar op jaar in ver- 

 scheidene gedeelten van den proeftuin van het Royal Agricidtural College 

 gecultiveerd geworden, en ons zaaisel van 1860 had verscheidene exem- 

 plaren , die nagenoeg twee voet hoog waren , en met bloem-aren , die tot 

 twaalf aartjes bevatten. Wij trekken daaruit het gevolg , dat bij ons 

 de Aegilops vooruit gaat, en dat wij mogen verwachten binnen drie of 

 vier jaren eene echte variëteit van tarwe te zien ontstaan. Wat deze 

 verwachting nog ondersteunt is , dat de gekneusde bladeren van het 

 wilde gras en van de tarwe denzelfden eigenaardigen geur bezitten , en 

 dat bovendien de Aegilops onderhevig is aan de aanvallen van dezelfde 

 soort van parasiten." 



Deze parasiten zijn mikroskopisch kleine zwammen , den landbouwer 

 bekend onder den naam van „roest," „meeldaauw," enz. 



Aegilops triticoides wordt door ettelijke plantkundigen beschouwd als 

 een hybride vorm van Aegilops ovata , en schijnt tusschen deze plant 

 en tarwe in te staan en een verbindenden schakel tusschen beiden te 

 vormen. Dat gras wordt meest aan de randen van graanvelden aange- 



