OVKR DEN OOl^SPROXG DEK TARWE. 285 



troffen, ou nooit op g'voeiplaatsen , die ver verwijdorcl zijn van geculti- 

 veerde tarwe. Het feit, dat Aeg. triticoides hier en daar in kleine hoeveel- 

 heden in verschillende streken van zuidelijk Frankrijk versi)rcid is , schijnt 

 aan te duiden, dat er eens in de nabnurschap graanvelden bestonden^). 



De Fransche geleerde , dr. godron , die zich mede met dit onderwerp 

 heeft bezig gehouden, zegt het volgende: „Het is wel bekend, dat 

 de aar van Aegilops ovata aan hare basis afbreekt, wanneer zij rijp is, 

 en dat daarin hare zaden, vast aan de bloembekleedselen gehecht , be- 

 waard blijven. Zulk eene aar wordt in haar geheel in den grond ge- 

 legd, en de vier zaden, die zij bevat, geven in het volgend jaar het 

 aanzijn aan vier ^^^^ü7o/?s-planten , van elkander onderscheiden , doch 

 met ineengevlochten wortels. Gewoonlijk brengen al die zaden de oor- 

 spronkelijke plant voort ; maar nu en dan komt uit een der zaden 

 eene plant , die van de eersten verschilt , en een voorkomen heeft , dat 

 ons aan tarwe doet denken. Dit is Aegilops triticoides. Dit zeer merk- 

 waardig feit , vroeger door pabee waargenomen , heb ik dikwijls in de 

 nabmirschap van Montpellier bevestigd gevonden. Fadee zaaide zaden 

 van Aegilo2}s triticoides, en volgde door twaalf achtereenvolgende gene- 

 ratiën heen de producten , geleverd door de zaden , die oorspronkelijk 

 van dit wilde gras verzameld waren. De plant krijgt langzamerhand 

 en trapsgewijs eene grootere lengte, de aar wordt broeder, houdt op 

 aan de basis broos te zijn ; hare kafblaadjes verliezen een van de twee 

 naalden , die Aegilops triticoides bezit , — in een woord , de plant ver- 

 krijgt , gedeeltelijk ten minste , de eigenschappen van tarwe." 



Evenwel schijnt godkon zich met het gevoelen van fabke toch niet te 

 kunnen vereenigen en stelde zelf eene leeks van proefnemingen in , die 

 naar zijne meening zijne eigene inzigten staafden. Hij zegt, dat het „blijk- 

 baar is , dat Aegilops triticoides niets anders is dan een hybride , ont- 

 staande uit de toevallige bevruchting van Aegilops ovata door Triticum 

 vuig are ,^^ en verhaalt de resultaten van zijne proeven, die dit bewijzen. 

 De eerste proef werd verrigt door het stuifmeel van Triticum vulgare 

 muticum te strooijen over de aren van Aegilops ovata , waarvan de 



') Dit zou echter nog bij lange na niet bewijzen, dat Aetjilops triticoides altijd 

 als oen hybride van Triticum vulgare met Aegilops ovata zou moeten worden be- 

 schouwd. Zij kan evenzeer door gebrek aan kweeking tot Aegilops ovata terug kee- 

 rende Triticum zijn. Is Triticum uil Aegilops ontstaan door kweeking, dan zal 

 gebrek aan cultuur allerwaarscbijnlijkat zulk een teruggang ten gevolge hebben. 



Vert. 



