MEDEDEELINGEX OMTKEIfT DE FLORA VAIf AMSTERDAJü:. 293 



vaderlandschen bodem meedeel , in onze dagen niet terug vindt. Ja , 

 ik zou den moed niet hebben ze op te teekenen, mogt ik mij niet vleijen 

 met eenige hoop , dat ze misschien althans uit een historisch oogpunt 

 eenige waarde hebben , en wie weet , dezen of genen lezer eenige aangename 

 oogenblikken bezorgen. Daarenboven : snood ondankbaar zou het wezen in 

 ons vaderland over pijlsnellen voortgang van de beschaving te klagen ! 



En nu ter zake. 



Menig nijvere Amsterdammer , die van de streek , waar hij zijne ten- 

 ten heeft opgeslagen , niet meer dan de grachten en straten , ja hoog- 

 stens de „plantage" en „Artis" kent , menig welgesteld bewoner van de 

 Heerengracht , voor wien „Amsterdam" en „buiten" nagenoeg zooveel 

 als „water en lucht" beteek enen , zoo iemand , zeg ik , zal groote oogen 

 opzetten van de tijding , dat de natuur der grijze Amstelstad ook voor 

 de botanische wetenschap merkwaardigheden oplevert. Hij zal misschien 

 geneigd zijn te meenen , dat de liefhebber van botanische uitstapjes zich 

 te Amsterdam ongeveer als een visch op het drooge moet gevoelen. En 

 toch , hij vergist zich. Inderdaad , men behoeft slechts een blik op de 

 Flora Amstelaedamensis van eombouts en meeküs dooenik te slaan, om 

 zich te overtuigen van de waarheid , dat de omstreken van onze ver- 

 maarde hoofdstad op een rijken schat van phanerogamen-planten mag 

 roemen. En dat die omstreken , ook wat cryptogamcn betreft , geens- 

 zins misdeeld zijn , dit blijkt o. a. uit eene lijst , die onze onvermoeide 

 moskenner dr. van dee sande lacoste eenige jaren geleden in wijlen het 

 Kruidhundig archief gegeven heeft. 



Trouwens , de plantenrijkdom van Amsterdam zal geheel natuurlijk 

 voorkomen aan ieder , die in aanmerking neemt , welk eene verschei- 

 denheid van gronden men in de omstreken van „de Stad" aantreft. 

 Verscheidenheid van grond, ja. Immers: kleigrond, zandgrond, veen, 

 ja hoe vreemd het klinken moge, zelfs .... rotsen. Rotsen ja. Want 

 de steenklompen , die de dijken bij Zeeburg en elders beklecden , zijn 

 ware rotsen en vertoonen in menig opzig-t den plantengroei , die aan 

 dezulken eigen zijn. Een overdreven purist zal misschien aan Ne- 

 derland den wasdom van die steenen het burgerregt van onze flora 

 weigeren en beweren , dat de merkwaardige korstmossen , die er op 

 groeijen, van elders zijn aangcbragt. Maar een dergelijk purisme, 

 streng doorgevoerd, geeft den doodslag aan de gansehe wetenschap van 

 de flora J^ederland's. Immers , wilde men alle planten , die van elders 



