294 MEDEDEELINaEN OMÏKEKT DE ELOKA VAN AMSTERDAM, 



zijn aangevoerd , uit onze Üora schrappen , wat blijft er dan van haar 

 over ! "Wil men dien weg op , dan zal men , wie weet ! misschien ten 

 slotte nog een tweede napoleon i worden en beweren , dat ons gansche 

 Nederland van elders is aangeslibt! Neen, wij voor ons zijn minder 

 streng, wij begroeten elke plant, die jaar in jaar uit het in ons mon- 

 sterklimaat uithoudt en er zich voortplant , als een landgenoot : met het- 

 zelfde regt als we het onze waalsche emigranten doen. 



Onze Amstelstad dan is rijk aan gronden van allerlei soort. En wat 

 meer zegt , een en dezelfde grondsoort verkeert er hier in deze , elders in 

 andere omstandigheden : hier is ze bebouwd , ginds onbebouwd , hier 

 droog, elders vochtig, ja misschien zelfs overstroomd, hier met bosch 

 begroeid , daar met puinhoopen bedekt , elders met wegen en kanalen 

 doorkruisd , hier met brak , elders met zoet water gedrenkt , hier tot wei- 

 land gebruikt , ginds in akkerland herschapen : alles verschillen , die , 

 men weet het , op den plantengroei een belangrijken invloed hebben. 



Reeds binnen de muren der stad kan de verzamelaar materiaal voor zijn 

 herbarium opdoen. Tusschen de straatsteenen , op de schors van deiepen, 

 die langs de grachten hun kwijnend leven aan de giftige uitwasemin- 

 gen van de gaspijpen betwisten: reeds daar kan hij grassen, mossen, 

 algen en andere planten in overvloed vinden. En wilde iemand met 

 het mikroskoop het slik van de grachten bestuderen , hij zou er welligt 

 de ,/magt van het Kleine" in den vorm van diatomeen en andere vreemde 

 natuurgewrochten krachtig werkzaam vinden. 



Laat ons nu in hoofdtrekken opgeven wat er in de verschillende jaar- 

 getijden in de plantenwereld van deze streken al zoo te zien is. 



De plantengroei staat nimmer stil. In den winter , als de natuur onder 

 sneeuw bedolven en als 't ware in doodslaap verzonken is , zelfs dan is 

 overal leven , overal werking. Dan prijken de mossen met hunne vruch- 

 ten , dan behouden de boomen in hun binnenste eene warmte , die hen 

 tegen de koude van daarbuiten beschermt. Maar ook aan ware bloemen 

 ontbreekt het in den winter niet. Enkele planten bloeijen als 't ware den 

 gansclien winter door. Is het , dat iemand gedurende de zoele , voch- 

 tige dagen, die December ons pleegt te schenken, eene wandeling over de 

 dijken of andere in „De Meer" wil maken, hij zal wel niet missen, 

 hier en daar de paardebloem , Taraxacum officinale , en het vogclkruid 

 {Senecio vulgaris) in vollen bloei te vinden. Misschien zelfs ziet hij dan 

 hier of daar reeds de bladeren van het speenkruid , Ranunculus ficaria , 



