306 HET WINNEN VAN HAKS , EN DE IN NEDEHLAND 



grond, zijnde het overvloedigst op leemachtigen en humusrijken zand- 

 grond. Het in het voorjaar gevormde hout bestaat uit wijdere cellen 

 en is rijker aan hars , dan het in het naj aar gevormde , dat zijn de 

 kleinste cellen van eiken jaarkring. 



De hars is voor het leven des booms niet noodzakelijk. Sparren toch 

 kunnen vele jaren achtereen tot harswinning dienen. Schacht (t. a. pi. 

 bl. 235) zag bij den houtvester liepmann te Katzhütte in Thuringen de 

 wel 32 Parijsche duimen in doorsnede groote dwarssnede van eenen 140- 

 jarigen Spar, die 93 jaren lang tot harswinning gediend had. Door 

 vier 12 — 14 duim diepe harslagen had het hout de gedaante van een 

 onregelmatig kruis gekregen. Het hout was gezond en slechts op ééne 

 plaats waar de spleet of „Lagté'^ niet zuiver genoeg was uitgesneden, 

 door inwatering eenigzins bedorven. Ofschoon nu wel het leven van 

 den boom blijft bestaan en de houtvorming ook bij jaarlijksche harswin- 

 ning voortgaat, zal echter het tijdens eene ruime harswinning gevormde 

 hout in waarde verminderen en in geringer hoeveelheid voortgebragt 

 worden , omdat een deel van het tot voeding bestemde zetmeel in hars 

 overgaat en uit den boom verwijderd wordt. 



Ten slotte wil ik , alhoewel dit voor de harswinning van weinig of 

 geen belang is , nog de aandacht vestigen op eenige andere , hier te 

 lande meer of min algemeen gekweekte Naaldboomen en op de kentee- 

 kenen , door welke zij van elkander en van de bovengenoemde vier 

 voornaamste boomsoorten uit deze Afdeeling onderscheiden worden. 



Het meest ziet men , in de eerste plaats , den Weymouthspijn {Pinus 

 strohus) , eenen snel en hoog groeij enden fraaijen boom , waarvan even- 

 wel het hout ligt en van weinig waarde is. In takverspreiding houdt 

 hij , jong zijnde , min of meer het midden tusschen spar en den , maar 

 heeft in hoogen ouderdom meer van den spar. Van beide is hij gemak- 

 kelijk te onderkennen , doordien hij zijne fijne en lange bladen steeds 

 mjf bij elkander in een bundeltje heeft staan en zijn blaauwachtig- 

 groen loof in de verte een meer of min fluweelachtig aanzien heeft. 

 Bij eenige fraaije boomen van deze soort in de Diergaarde te Kleef 

 viel mij dit fluweelachtig aanzien bijzonder in het oog. Zijne vruchten 

 zijn lang uitgerekt , maar zeer hol en met los staande schubben. 



Eene geheel andere soort is de zoogenaamde Zeepijn {Pinus Pinaster) , 

 welks bladen of naalden twee aan twee staan , evenals bij den Den , 



