MEEST VOORKOMENDE NAALDBOOMEN. 307 



maar driemaal zoo lang zijn. Zijne fraaije kegelvormige vruchten zijn 

 veel grooter dan die van den Den en staan vaak in digte kransen of 

 kopvormig vereenigd digt bij het uiteinde der jonge takken. Hetgeen 

 bij meer andere Pijnboomen plaats heeft , ziet men het duidelijkst bij 

 dezen boom, dat namelijk de vruchten twee saizoenen (1| jaar) noodig 

 hebben om rijp te worden. In Julij en Augustus 1867 b.v, ziet men, 

 vaak aan denzelfden tak , de bijna rijpe vruchten , uit de vrouwelijke 

 bloemen van hot voorjaar 1866 ontstaan, en de nog niet half rijpe 

 kegels, die in hot voorjaar van 1867 bloem waren. De boom draagt 

 den naam van Zeepijn , omdat hij vroeger wel eens Pinus maritima 

 genoemd en hij in de zeeduinen [landes] bij Bordeaux van veel gewigt 

 is. Bij ons is hij dat minder , omdat hij in zeer strenge winters wel 

 eens doodvriest. Als de boom echter een zekeren ouderdom bereikt 

 heeft , schijnt hij minder gevoelig voor de koude te zijn. 



De Ceder van den Libanon {Finus Cedrus) , aan het bundelsgewijs , 

 evenals bij de Larix , bijeenstaan zijner bladen en aan zijne tonvormige , 

 van boven ingedeukte vruchtkegels , met breede , zeer digt over elkander 

 liggende schubben wel te kennen , komt in vele streken van I^ederland 

 door de koude om; maar op het landgoed Sonsbeek bij Arnhem zag ik 

 daarvan fraaije groote boomen met, in een gunstig jaar, rijp geworden 

 vruchten. Wat in onze tuinen dikwijls ceder genoemd wordt, is eenheesterj 

 Juniperus virginiana , die het geurige roode hout onzer potlooden levert. 



De balsemspar {Pinus balsamea) komt weinig voor. Hij heeft veel 

 van den zilverspar , heeft ook duidelijke witte strepen onder op de bla- 

 den , maar deze staan iets gekromd naar bovenwaarts en niet in één 

 vlak , zooals bij den zilverspar. 



De tweerijige Cypres ( Cupressus disticha , Taxodium disticlvam) is vol- 

 komen goed tegen onze winters bestand. In den plantentuin te Amster- 

 dam staat daarvan een zeer groot exemplaar. Men ziet hem dikwijls 

 in tuinen , doch hij wordt bij ons nooit in bosschen gekweekt. Zijn blad 

 valt 's winters af. 



De bij ons op de heiden en in zandige bosschen zoo algemeene Jene- 

 verstniik {Juniperus communis) behoort ook tot deze planten- Afdeeling 

 maar wordt nooit een boom. In de donkerblaauwe bessen van dezen 

 heester vindt men kleine holten , met vloeibare liars of terpentijn gevuld. 



20* 



