D£ WERKEN GODS. 309 



beschaafden en gevoeligen kunstenaar meer en meer belang en hoogach- 

 ting inboezemde. Hij geleidde mij naar de bekende schilderij van 

 QUiNTEN MASSiJS, dat thans achter eene beschutting was afgesloten, 

 omdat er restauratiën aan plaats hadden ; wij bedoelen de begrafenis 

 van Christus (no. 46 van den catalogus der schilderijen). Hier voor 

 dat kunstgewrocht , dat ruim drie en een halve eeuw oud is , staande , 

 deed hij mij veel opmerken , dat anders misschien door mij zou zijn 

 voorbijgezien ; zijne opmerkingen hadden vooral betrekking op de uit- 

 drukking van aandoeningen en hartstogten op het gelaat , en van de aan 

 onze regterhand , de linkerzijde der schilderij , staande Magdalena , die 

 met hare haren de wonden der voeten van Christus afdroogt , zeide hij : 

 „elle pleure si hien qvJen la voyant on commencerait presqy^a pleurer.^^ 

 Van de beste schilderijen in het museum was hij een smaakvol en ge- 

 voelig beoordeelaar. 



Ik begon meer en meer belang in den kunstenaar te stellen en verzocht 

 hem bij het afscheid om een visite-kaartje ; het mijne had hij met 

 groote vaardigheid met den regtervoet aangenomen en in zijn kleed 

 geborgen. In plaats van een dergelijk kaartje , dat hij niet bij zich 

 had, verzocht hij zijnen naam in mijn aanteekeningsboekje te mogen 

 schrijven , hield het met den linkervoet vast , en schreef nu met eene 

 zeer duidelijke en sierlijke letter : 



Charles Felu 



artiste peintre 



né a Waermaerde Ie 26 Juin 1830. 



Waermaerde is een klein plaatsje in Vlaanderen , in den omtrek van 

 Kortrijk. 



Toen, zevenendertig jaren geleden, daar de kunstenaar geboren werd, 

 die thans mij door zijn talent had getroffen , verbeeld ik mij , dat do 

 angstige vraag der ouders geweest zal zijn „wat zal er van dit kind 

 eenmaal worden?" Maar wat ze zich ook mogen hebben voorgesteld, 

 dit zeker zullen ze wel nooit gedacht hebben , dat de zonder handen 

 geboren zuigeling op zou groeijen tot een bekwaam en verdienstelijk 

 schilder. Wie zou niet gaarne de geheele geschiedenis van do opleiding 

 des schilders weten ! Ik mogt nog van hem vernemen , dat zijne moeder 

 hem vroeg een lepel tusschen de teenen van den regtervoet bragt, en 

 dan dien voet met hare hand aan zijnen mond , totdat ze zag , dat het 

 kind zonder hulp zelf die beweging kon uitvoeren. Van anderen ver- 



