328 DE MAMMOUT. 



„Trugan gebragt , 't welk zoo dik was, als een taamlyk dik mansper- 

 „ soon van middel. In den hals was aan de beenen noch eenig rood , 

 „als van bloed, te zien geweest." 



In dit verhaal , voor meer dan anderhalve eeuw door ides opgetee- 

 kénd , vindt men het eerste stellige voorbeeld van het voorkomen van 

 geheele ligchamen van olifanten , met de weeke deelen nog daaraan , in 

 den bevroren grond van Siberië , ofschoon uit hetgeen witsen reeds had 

 medegedeeld aangaande het sprookje van het bestaan van het dier onder 

 den grond, dat donkerbruin van kleur was en een grooten stank ver- 

 breidde , wel blijkt , dat zulke geheele lijken vroeger meer gevonden 

 waren. 



Had het vinden van olifantsbeenderen in Europa reeds weinig geloof 

 gevonden, het kan wel niet anders, of een verhaal, zoo ongelooflijk als 

 dat van het voorkomen van geheele lijken dezer dieren in Siberië moest 

 met grooten argwaan ontvangen worden. Noch nicolaes witsen, noch 

 TSBEANTS IDES warcu eigenlijke natuuronderzoekers , zij waren geene 

 geneeskundigen , zij hadden het grootste deel hunner verhalen geput uit 

 bronnen , die geen vertrouwen verdienden , zij waren ligtgeloovig genoeg 

 geweest om de sprookjes , die onder de half wilde bewoners van Siberië 

 in omloop waren , voor goede munt aan te nemen. Yoor de wetenschap 

 hadden zulke op zich zelf reeds ongerijmde verhalen hoegenaamd geen 

 gezag , en het was ter naauwernood de moeite waard er een enkel 

 oogenblik zijne aandacht bij te bepalen. 



Eerst toen de beroemde pallas in het laatst derzelfde eeuw er zijn 

 zegel aan gehecht had , begonnen die verhalen meer ingang te vinden 

 en toen in 1806 niet alleen het geraamte, maar ook stukken huiden 

 haar van een in den Siberischen bevroren grond gevonden Mammout 

 naar Petersburg werden gebragt , moesten ook de ongeloovigsten het 

 pleit gewonnen geven. 



Dit geval is merkwaardig genoeg om er eenige oogenblikken bij stil 

 te staan ^). 



') De berigten hierover zijn door adasis zelven medegedeeld ia het Journal du 

 Nord, 1807, supplement no. XXXII, en door TiLESiusin zijne verhandeling De 

 sceleto mammonteo Sibirico in Mem. de l'jicad. d Sciences de St. Fetersbourg , 5e serie , 

 T. V., 1812. Onlangs zijn die berigten kritisch toegelicht, vooral wat de vindplaats 

 betreft , door von baek , bij gelegenheid van de nieuwe ontdekking van een dergelijk 

 Mammoutlijk in den ijsbodem van Siberië in Bulletin de Vacadémie impériale des 

 sciemet de St. Fetersbourg, 1866, T. X., p. 264. 



