DE MAMMOUT. 331 



deelt mede , dat de stoottanden eene merkelijk geringere breedte hebben 

 dan het gedeelte , dat nog in de tandkassen steekt. 



Ofschoon nu dit geval tot dusverre het best in al zijne bijzonder- 

 heden bekend geworden is , is het er echter verre af , dat het het eenige 

 zoude zijn , waaromtrent berigten tot ons gekomen zijn. Integendeel , 

 Mammoutliiken zijn in den loop der laatste twee eeuwen herhaaldelijk 

 in Siberië gevonden. Middendoeff ^) , die in 1843 zelf op 75" N.Br. 

 en 50 werst (ongeveer 10 uur gaans) van de IJszee het lijk van een 

 half volwassen Mammout vond, waarvan echter de weeke deelen reeds 

 geheel vergaan en in een zwartbruinen modder veranderd waren , heeft 

 een aantal zulke gevallen verzameld , en onlangs is zulks op nog volle- 

 diger wijze gedaan door von baer^) bij gelegenheid dat er, naar aan- 

 leiding van een ontvangen berigt omtrent het op nieuw vinden van 

 zulk een Mammoutlijk , in de nabijheid van de Tasowsche bogt , door 

 eenen lurack-Samojeed, eene instructie moest worden opgemaakt door 

 eene commissie vanwege de Petersburgsche Akademie , voor den magister 

 FE. scHMiDT , die , belast met het opzoeken en het bergen van den Mam- 

 mout , den 12den Februarij van het vorige jaar daarheen is afgereisd, 

 den 24sten Maart lenisseik bereikte en vervolgens zich naar Dudinsk 

 aan de Beneden-Ienissei begaf, om, na het smelten der sneeuw, den 

 Mammout op te zoeken. Inderdaad is het hem gelukt dezen te vinden , 

 doch deze verkeerde reeds in eenen zeer slechten toestand. Alleen de 

 huid en eenige half vergane beenderen waren overige). 



Uit de door von baee verzamelde berigten blijkt , dat van het jaar 

 1666, d. i. het tijdstip van het verblijf van nicolaes witsei^ in Moskou 

 af, tot heden toe, dus in twee eeuwen, 18 gevallen bekend zijn ge- 

 worden van het vinden van lijken van groote dieren in den be\Toren 

 Siberischen bodem. Het groote mcerendeel daarvan had voorzeker be- 

 trekking tot den Mammout, enkele echter ook tot den Ehinoccros {Rh, 

 tichorinus) , die overal de trouwe begeleider van den Mammout is ge- 

 weest en waarvan in Maart 1772 een kop en twee pooten aan pallas 

 werden gezonden , die zich toen te Irkutsk bevond , welke afkomstig 

 waren van een geheel dier , dat eenige maanden vroeger aan den Wiljui 

 in beginnenden staat van ontbinding gevonden was. Deze merkwaardige 



') Sibirische reise , IV , p. 272. 



^) In zijne reeds aangehaalde Verhandeling in het Sulleiin der Akademie. 



3) Geograph. Mittheil, 1866, XI, p. 427. 



