DE MAMMOUT. 335 



gen de later ontdekte merkelijk grootere eilanden Kotelnoi , Fadejewskoi 

 en Nieuw-Siberië , onder welken laatsten naam echter ook wel alle drie 

 deze eilanden bekend zijn. Ook deze zijn vol overblijfselen van Mam- 

 mouten. Hedensteöm , die op last der Russische regering deze eilanden 

 bezocht , zegt , dat hij op Meuw-Siberië , binnen den afstand van een 

 werst, d. i. ruim 10 minuten gaans, 10 Mammoutstanden uit den grond 

 zag steken. Sannikow verzamelde daar in 1809 250 pud of meer dan 

 4000 Ned. ponden ivoor en in 1821 bragt een ivoorzoeker uit Irkutsk 

 20,000 Eussische , d. i. ruim 8000 Ned. ponden ivoor van daar mede. 

 MiDDENDOEFP schat de geheele hoeveelheid fossiel ivoor , die in Siberië 

 ook thans nog jaarlijks in den handel komt, op meer dan het dubbele 

 dier hoeveelheid , en von baer meent , dat die schatting beneden het 

 ware cijfer is, daar althans van 1825 tot 1831 er geen jaar is geweest, 

 waarin minder dan 1500 pud (ruim 24,000 Ned. ponden) fossiel ivoor 

 naar lakutsk is gezonden, terwijl zelfs eenmaal die hoeveelheid bijna 

 2000 pud (32,000 ^ed. ponden) bedragen heeft. Nu wegen de tanden , 

 die van de Ljachowsche en Meuw- Siberische eilanden komen, zelden 

 meer dan 3 pud of ongeveer 50 Ned. ponden per stuk. Bedenkt men 

 daarbij , dat vele tanden te zeer verweerd zijn om in hun geheel ge- 

 bruikt te worden, andere, van jongere individu's afkomstig zijn en 

 minder dan 1 pud (16 I^ed. ponden) wegen, dan meent vonbaee, dat 

 men het getal der Mammouten , welker tanden jaarlijks uit Siberië in 

 den handel worden gebragt, op minstens 200 mag schatten. 



Groote kudden van Ma,mmouten hebben dus door Siberië rondgezwor- 

 ven , van Kamschatka af , waar ook hunne overblijfsels gevonden zijn , 

 zuidelijk langs het Altai-gebergte , noordelijk tot aan de kusten der 

 IJszee , en westelijk vervolgen wij hunne sporen over het TJral-gebergte 

 naar Europa , door geheel het middengedeelte van dit werelddeel heen , 

 waar hunne overblijfselen ook nog aan gene zijde der Alpen , in Italië 

 tot op de breedte van Rome, zijn aangetroifen^). Even als in Siberië 



') Vroeger meende men , dat de Maramout ook nog zuidelijker in Italië , op 

 Sicilië, in Spanje en in Griekenland geleefd heeft, en ik heb zulks ook gezegd in 

 mijne in 1857 uitgegeven Voorivereldlijke Scheppingen, bl. 25ó. Het U echter sedert 

 gebleken , dat de aldaar gevonden overblijfselen aan andere soorten behooren , name- 

 lijk aan Elephas antiquus en E. meridionalis. Midden-Italië werd echter door E. 

 primigenius bewoond in een tijd , toen daar nog werkzame vulkanen bestonden. Zie 

 FALCONEK In Natuvul History Review 1863, p. 69, en lartet in B>M. de la soc. 

 geoL, 2de sér. XV, p. 565. 



