DE MAMMOUT. 337 



vaderland , alleen niet in Friesland , Utreclit , Noord- en Zuidholland 

 en Zeeland , de sporen van den Mammout zijn teruggevonden , bestaande 

 in kiezen , stoottanden en in verschillende gedeelten van het skelet , 

 namelijk : van het bekken , de schouderbladen , dijbeenderen , ellepijp , 

 wervels , ribben , onderkaak. Tweemaal is een schedel gevonden. Een 

 daarvan, die, welke in Januarij 1820 bij een doorbraak van den Linge- 

 dijk bij Heukelom uit een wiel van 60 voet diepte te voorschijn kwam 

 en buitengewoon goed bewaard is , is door van maeu^i ^) beschreven en 

 afgebeeld. Ook in de zee nabij de kust zijn zijne overblijfselen gevon- 

 den. Bij Katsnjk is een kies en bij Zandvoort een dijbeen opgevischt. 

 Ja nog veel verder in zee , op de Doggersbank , is een onderkaak opge- 

 haald. Trouwens ook uit andere bronnen weet men , dat op den bodem 

 der Noordzee , die Engeland van het vasteland scheidt , talrijke Mam- 

 moutsbeenderen verstrooid liggen ^). Halverwege tusschen Yarmouth en 

 de Nederlandsche kust is uit eene diepte van 25 vademen een dijbeen 

 en een gedeelte van een zeer grooten stoottand opgevischt. Andere 

 overblijfsels zijn gevonden op banken in het kanaal op den halven 

 afstand tusschen Douvres en Calais. Woodwaed schat het getal der 

 Mammoutskiezen , welke door de visschers van het kleine dorpje Har- 

 risburgh in den loop van dertien jaren zijn opgehaald , op meer dan 

 2000. Daar nu de Mammout , evenals de hedendaagsche olifanten , 

 hoogstens acht, maar gewoonlijk slechts vier kiezen te gelijk heeft, zoo 

 beantwoordt dit getal aan minstens 300 individu's ! 



Yeilig mag men uit het vinden van beenderen van een zoo groot dier 

 als de Mammout was , op den bodem der zee tusschen Groot-Brittanje 

 en de overige Europesche kust , besluiten , dat , hetgeen trouwens ook 

 door andere geologische feiten bevestigd wordt , die bodem droog land 

 was , toen de Mammout in Europa leefde , en dat zijne kudden alzoo regt- 

 streeks van het tegenwoordige vasteland zich naar Engeland konden 

 begeven. Ook in dat land , in Schotland tot benoorden Edinburg , en 

 desgelijks in Ierland zijn op een groot aantal punten zijne beenderen en 

 tanden gevonden. 



Het getal der bekende vindplaatsen van Mammouts-overblijfsclen in 

 Midden-Europa in het algemeen is zoo groot , dat eene optelling daarvan 



') Na tuur k. Ver hand. d. TIoll. Maats. XllI, bl. i59. 



') Ow'EN, A llütorij of British fossil Mammals^ p. 250. 



1867. 22 



