338 DE MAMMOUT, 



hier ter plaatse geheel ondoenlijk is. Reeds in 1803 verzekerde blu- 

 MENBACH , dat hem alleen in Duitschland meer dan 200 plaatsen bekend 

 waren, waar men olifantsbeenderen gevonden had. In 1821 wijdde 

 cuviEE 124 4° bladzijden der tweede uitgave van zijn beroemd werk, 

 Recherches sur les ossements fossiles , aan een verslag van de hem bekende 

 gevallen van het vinden van Mammoutsbeenderen. De door blainville 

 in zijne Ostéographie gegeven lijst, die tot 1840 loopt, beslaat 154 4° 

 bladzijden. Sedert dien tijd is hun getal nog zeer vermenigvuldigd en 

 neemt nog voortdurend toe. Dit moge strekken ter mijner verontschul- 

 diging , wanneer ik in dit opstel daaromtrent in geene nadere bijzon- 

 derheden treed. Het gezegde is voldoende ten bewijze , dat Mammouten 

 in overgrooten getale eenmaal een groot deel van Europa bewoond heb- 

 ben. Tevens blijkt uit de wijze , waarop enkele malen een groote me- 

 nigte hunner overblijfselen in elkanders onmiddellijke nabijheid zijn 

 gevonden , dat zij daar in kudden leefden , even als de hedendaagsche 

 olifanten nog doen. In 1817 werden bij het dorp Tiede , twee uren 

 van Brunswijk gelegen , door den chirurgijn berger ^) zeer talrijke , 

 digt opeen gehoopte Mammouts-overblijfselen ontdekt. Daaronder waren 

 9 stoottanden, zoodat hier de skeletten van 5 Mammouten begraven 

 lagen. Bovendien bevonden er zich de beenderen van een Rhinoceros , 

 van twee soorten van Herten en van nog andere kleinere dieren. Het 

 merkwaardigst geval van dien aard bood echter de Seelberg, bij Cann- 

 stadt aan. In 1700 zag een soldaat daar toevallig eenige beenderen uit 

 den grond steken. Dit gaf aanleiding , dat de hertog eberhard ludwig 

 op die plek eene opgraving liet doen , waarbij bleek , dat aldaar eene 

 verbazende menigte beenderen , naar het schijnt niet enkel van den 

 Mammout , maar ook nog van andere dieren bijeen lag. Onder de opge- 

 dolven stukken waren niet minder dan 60 stoottanden , die aan de hof- 

 apotheek als fossiele eenhoorn werden gegeven ^). Terzelfder plaatse of 

 in de nabijheid daarvan werden, op bevel van koning frederik, in 1816 

 op nieuw opgravingen gedaan en verzamelde men in twee dagen tijds 



') Zie gilbert's Annalen der Physik, 1817, Bd. XXVII, p. 308 en 315. 



^) De toenmalige lijfmedicus reisel te Stuttgard gaf over deze geheele vondst oen 

 berigt, dat hij, volgens zijne uitdrukking, aan de geleerde wereld overgaf: '* zu 

 hochvernïmjtigen Gulachten , ob die vorgefundenen Stücke nur ein Spiel und Werk der 

 Natur in der Erde gewachsen , oder aber von Lebendigen Thieren im MuUerleibe geboren 

 set/en." 



