DE MAMMOUT. 343 



en zelfs nog merkelijk platter en dunner dan die van eerstgenoemde 

 soort, zoodat het verschil tusschen een kies van een Mammout en die 

 van een Afrikaanschen olifant nog merkelijk grooter is , dan tusschen 

 de kiezen van dezen en die van den Indischen olifant. 



Dit verschillend maaksel der kiezen is niet enkel van gewigt voor de 

 herkenning der soorten , maar ook om daaruit te besluiten tot den aard 

 van het voedsel. Wij komen daarop beneden terug. 



Daaraan sluiten zich nu nog verscheidene andere verschillen van de 

 beide thans levende soorten , die alle tot dezelfde uitkomst leiden , dat 

 namelijk de Mammout de meeste overeenkomst had met de nu in zui- 

 delijk Azië levende olifanten, maar dat juist die kenmerken, waardoor 

 de beide levende soorten onderscheiden worden , bij den Mammout eene 

 nog grootere afwijking van den Afrikaanschen olifant vertoonen. Zoo 

 b.v. zijn de ooren van den Mammout nog merkelijk kleiner dan die van 

 laatstgenoemde soort. 



Reeds de genoemde verschillen tusschen den Mammout en den Indi- 

 schen olifant zijn groot genoeg om te doen zien , dat de Mammout 

 eene eigene soort van olifant was. Daarbij voegen zich trouwens nog 

 verscheidene andere, die wij hier niet alle willen "optellen, maarliever 

 eene beschrijving geven van het dier , voor zoover de kennis van het 

 skelet en van de huid daartoe in staat stelt. Wij volgen daarbij hoofd- 

 zakelijk BRANDT , die voor eenigen tijd , op grond van het rijke mate- 

 riaal , hetwelk hem het Petersburgsche museum aanbood , en gebruik 

 makende van hetgeen adams en anderen, die gelegenheid hadden Mam- 

 moutlijken te zien , daaromtrent hebben opgeteekend , eene beschrijving 

 en afbeelding ^) van den Mammout gegeven heeft , zoo als hij hoogst- 



') In de door mij hierbij op pi. 1 gevoegde afbeelding van den Mammout is die 

 van BRANDT tot grondslag gelegd, doch met eene niet onbelangrijke wijziging ten 

 opzigte der haarbekleeding. In de afbeelding , door brandt gegeven , ontbreken 

 namelijk de manen ; het dier is als tamelijk gelijkmatig over zijn gehcele ligchaam 

 behaard voorgesteld. liet schijnt, dat huandt zich daartoe heeft laten verleiden door 

 eene, alleen in de Russische taal bekend geworden, beschrijving van denzclfdcn 

 Mammout, welks skelet adams naar Petersburg overbragt, door eenen Jakutsker 

 koopman , jioltunoff genaamd, denzelfden , die ëe tanden van schimachow kocht. 

 Deze zag het Mammoutlijk in 1803, dus driejaren vóór adams, en vervaardigde 

 daarvan ook eene ruwe teekcning , welke echter verloren is gegaan. Deze teekening 

 nu zoude geene manen vertoond hebben en ook in zijne beschrijving maakt boltu- 

 NOFF er geen melding van. Het feit echter, dat de Mammout manen van aanmer- 

 kelijke lengte had , is door vele andere omstandigheden zoo goed gevestigd , dat daar- 

 omtrent geen twijfel kan bestaan. Trouwens , urandt heeft in een naschrift op zijne 

 verhandeling {Bulletin X, p. 118) dit zelf erkend en op het gebrekkige zijner af beel- 

 ding in dit opzigt gewezen. 



