DE MAMMOUT. 345 



eene laag van stijf, kroesig wolhaar van eene bruine tot het vuilgeel 

 overhellende kleur. Daartusschen stonden iets langere , donkerzwarte 

 borstelharen , welke echter aan den kop meer bruinachtig en zachter 

 waren. Wederom onderscheiden van dezen waren die der manen , welke 

 tot 0,7 el lengte hadden, roodbruin van kleur waren en tot aan de 

 knieën afhingen. Het schijnt , dat deze manen zich van den hals tot 

 aan den staart uitbreidden. Laatstgenoemde liep in een haarbundel uit. 



De buitengewoon zware pooten hadden , even als de nu levende soor- 

 ten , vijf teenen , die echter breedere hoeven hadden en zoo digt ver- 

 eenigd waren , dat hunne uiteinden l)ijna niet naar buiten uitstaken. 



Wat de ligchaamsgrootte van den Mammout aanbelangt , zoo heeft 

 men , ofschoon hij voorzeker een zeer groot en zwaar dier was , zich 

 daaromtrent wel eens overdreven voorstellingen gemaakt, even trouwens 

 als omtrent die van de olifanten in het algemeen. Wanneer men in 

 reisverhalen leest van olifanten van 16 of zelfs 18 voet hoogte, kan 

 men gerustelijk zulke maten als de uitkomst van de vergrootende ver- 

 beelding des verhalers aanmerken^). Volgens bakee, die zoowel de 

 Indische als de Afrikaansche olifanten in hun vaderland heeft gadege- 

 slagen en gemeten , bereiken de mannetjes der eerste soort zelden eene 

 grootere hoogte van de schoft boven den grond dan van 9 E. voeten 

 (2,75 !N'ed. el), en de Afrikaansche mannelijke olifanten eene van 10-^ 

 E. voeten (3,2 Ned. el). De wijfjes van beide soorten zijn algemeen 

 merkelijk kleiner. Met deze opgaven stemmen die van vele andere ge- 

 loofwaardige schrijvers overeen. Rekent men de hoogte van den opge- 

 rigten kop er bij , dan kan men nog omstreeks 0,2 el bij de genoemde 



^) CuviER {Ossements fossiles 1821, I, p. 70) noemt als een bewijs van de groote 

 hoogte , die de Aziatische olifanten kunnen bereiken , den olifant , die door den Pcr- 

 zischen koning aan peter den grooten werd gegeven en die nog in het akademisch 

 museum te Petersburg bewaard wordt. Deze olifant zoude, volgens bacmeistek , 

 die in 1776 eene beschrijving van dit kabinet gaf, zestien en een halve voet hoog 

 zijn. Er wordt niet gezegd, welke voeten bedoeld zijn, doch zelfs, gesteld dat het 

 Russische voeten zijn , die elk slechts eene lengte hebben van 0,298 Ncd el , dan 

 zoude de hoogte toch nog 4,91 el bedragen. Nu zegt «randt, de tegenwoordige 

 directeur van dit museum, uitdrukkelijk (1. o. p. 96), dat het Mammoutskclet aldaar , 

 hoewel aan een individu van middelbare grootte behoorende , nog iets grootcr is dan 

 het daarnevens staande skelet en het opgezette exemplaar van een grooten Aziatischen 

 olifant. Zeer waarschijnlijk is dit dezelfde olifant als die, welke cuvier bedoelt, en 

 daar nu het skelet van den adamsschen Mammout eene hoogte heeft van slechts 

 3,43 el, zoo is blijkbaar de grootte van dien olifant zeer overdreven voorgesteld. 



