SPRINKHANEN. 



In het voorjaar van 1865 hebben de sprinkhanen zich op zulk een 

 eigenaardige wijze in het Oosten, te Jaffa, vertoond, dat ik het niet 

 ondienstig reken het volgend daarover in de Agronomische Zeitung van 

 1865, p. 543, voorkomend berigt aan de lezers van dit blad mede te 

 deelen. Een daar woonachtig geneesheer beschrijft die verschijning op 

 de volgende wijze : Ongeveer half April vertoonde zich gedurende twee 

 dagen aan den horizont eene zich regts en links bewegende wolk , 

 welke de zon verduisterde. Op den derden dag daalde zij op de aarde 

 en bedekte de velden. Het waren sprinkhanen , die evenwel het reeds 

 rijpe graan niet aanroerden, maar terstond in den grond kropen en 

 eijeren legden. ITa verloop van een paar weken , zag men eensklaps 

 eene ontelbare menigte zwarte diertjes uit den grond te voorschijn 

 komen , welke van verre op groote mieren geleken. Deze groeiden van 

 dag tot dag tot zij de grootte van 3 a 4 duimen bereikten, terwijl zij 

 ook 2 maal van kleur veranderden. In verhouding hadden zij slechts 

 kleine vleugels en gebruikten het meest hunne springpooten om vooruit 

 te komen. ï^u vingen zij hunnen marsch aan , evenals de mieren , in 

 lange scharen en geslotene rijen , welke de talrijke Arabieren met de 

 meest mogelijke inspanning niet konden tegenhouden. De trein ver- 

 volgde zijnen weg van tuin tot tuin , waarvan meer dan honderd ver- 

 woest werden. Te vergeefs verdedigde de geneesheer den zijnen met 

 een twaalftal Arabische arbeiders. Zij kropen door de reten der ge- 

 slotene poort en over de muren als stormloopende soldaten, en binnen 

 24 uren was de 8 juk (1 juk is 57.554 □ Ned. E.) groote tuin verwoest. 

 Ook de vruchtboomen bleven niet gespaard ; slechts de oranjeappelen 

 werden door hen niet opgegeten , doch een enkele beet in de steel was 

 voldoende om de vrucht te doen afvallen. Op de maisvelden hadden 

 zij de bladeren ook gedeeltelijk vernield en lieten een vergiftigd speeksel 

 achter. Het vee , hetwelk later het overblijfsel nuttigde , stierf daar- 

 aan , en zoo verloren 3 dorpen 70 stuks hunner kudden. Langs een 

 kleinen stroom had zich zulk een trein sprinkhanen gelegerd, dat de 

 lastdieren, paarden, kameelen enz. , die daar moesten gedrenkt worden , 

 angstig werden en op het gezigt dier zwarte vreemdelingen ijlings 



