SPEINKHANEN. 351 



wegliepen. De menschen werden , wel is waar , niet door hen aange- 

 vallen , doch zij drongen in de woningen , en aan tafel kon men zich 

 niet tegen hen verdedigen , zij sprongen op de borden en in de glazen 

 en bij het ontkleeden vond men steeds enkelen in de kleederen verbor- 

 gen. Wel is waar heeft de regering op geldboete bevolen , dat 

 ieder man dagelijks 5 okken (1 ok = 128.3 Ned. *K) dezer insekten 

 levend of dood moet opbrengen , maar het is niet waarschijnlijk , dat 

 die overgroote menigte hierdoor zal kunnen worden vernietigd. 



V. H. 



DE VOGELSPIN. 



{MygaU avicularia). 



Van dit merkwaardig , maar weinig bekende dier geeft bates in het 

 reisverhaal van zijne togten in het Amazone-gebied^) de volgende be- 

 schrijving: „Ik had gelegenheid," zegt hij, „ eene groote spin , Mygale 

 avicularia , of eene daarmede naauw verwante soort , waar te nemen. 

 Haar ligchaam was ongeveer twee duim lang , maar de beenen strekten 

 zich zeven duim ver uit en beide waren met grove , grijze en roode 

 haren bedekt. Door eene beweging van dit ongedierte op een boomstam 

 werd mijne aandacht daarop gevestigd. Het zat digt onder eene diepe 

 spleet in den boom , waarover een vast wit weefsel uitgespannen was. 

 Het benedenste gedeelte van het weefsel was gescheurd en er hingen 

 twee kleine vogels in , vinken , van welke de eene reeds dood was , de 

 andere lag onder het ligchaam van de spin , den dood nabij , en was 

 met vuile vochtigheid of speeksel bedekt , 't welk het ongedierte uit- 

 zweet. Ik verjaagde de spin en nam de vogels er uit , van welke de 

 tweede ook spoedig stierf. Dat de Mygale bij nacht op roof uitgaat, 

 op boomen klautert en de eijeren en jongen der kolibris uitzuigt, heb- 

 ben reeds mevrouw meeian en pleisot de beauvois gezegd ; men heeft 

 het echter uit gebrek aan bewijs niet willen geloovcn. Graaf lansdoef 



') Der Naturforacher am Amazonenstrom , von iienry ^^■ alter bates, Leipzig 

 1866, S. 86. 



