DE MAMMOÜT; 



DOOE 



P. H A R T I N G. 



(^Vervolg en slot van hlad%. 349.) 



Daar nu de Mammout werkelijk zulk een reusachtig dier was en wij 

 gewoon zijn naar warmer streken om te zien als de woonplaats van die 

 dieren , welke hem in gedaante en ligchaamsgrootte het meest nabij 

 komen , zonder hem te evenaren , zoo kan het niet verwonderen , dat 

 velen , zelfs nog heden ten dage , van oordeel zijn , dat zijne over»- 

 blijfselen het bewijs leveren, dat dat gedeelte van onzen aardbodem, 

 waar deze gevonden worden , tijdens het door Mammouten bewoond 

 werd , een warmer klimaat moet gehad hebben. Intusschen leert eenig 

 nadenken , dat zulk een besluit , alleen op dien grond genomen , voor- 

 barig zoude zijn. Een koud klimaat sluit geenszins eene buitengewone 

 ligchaamsgrootte uit, bepaaldelijk bij zoogdieren. Om niet te spreken 

 van den "Walrus , de Zeehonden en de Walvisschen , waarvan de grootste 

 soorten , sommige nog kolossaler dan de Mammout , juist in de koude 

 luchtstreek leven, noem ik hier als poolstreek-bewoners den Muskus-os , 

 het Eendier en den Eland, "Wel is waar doen deze voor den Mammout 

 in grootte onder , doch althans de beide laatstgenoemden overtreffen ten 

 dien aanzien verscheidene andere soorten van Herten , die warmer stre- 

 ken bewonen. Evenals nu verschillende soorten van het Hertengeslacht 

 van den evenaar af tot ver benoorden den poolcirkel leven , zoude het- 

 zelfde ook het geval kunnen zijn met verschillende soorcen van het 

 1867. 23 



