364 DE MAMMOTJT. 



na-^4sche gebergten veel dieper afdaalden dan zij tegenwoordig doen en 

 dat eene zee een groot gedeelte van midden-Europa, ook ons vaderland, 

 overdekte. Dit wijde waterbekken , die middenzee , gelijk men het 

 noemen kan , werd omzoomd door oevers , aan welker noordzijde de 

 ijsmassa's de zee bereikten , ongeveer op de wijze als thans nog de steile 

 kusten van Groenland en Spitsbergen hier en daar door gletschers be- 

 kleed zijn, die tot aan de zee afdalen. "Wat thans nog plaats grijpt, 

 had toen ook plaats. Het ijs brokkelde af en dreef als reusachtige 

 ijsschoUen , of liever als ijsbergen , de zee in , om op lagere breedten 

 te smelten en het zand , de klei en de rotsblokken , die het medevoerde , 

 te laten bezinken. Ook van de zuidelijke oevers werd gestadig klei, 

 zand , grind en grootere rotsfragmenten naar zee gevoerd. Zoo werd 

 allengs de bodem van die middenzee opgehoogd. Later volgde eene 

 allengsche algemeene rijzing van geheel midden-Europa , waardoor die 

 bodem niet alleen werd droog gelegd , maar zelfs vele honderde voeten 

 boven het zeevlak steeg. Het was in dien tijd, dat Groot-Brittanje 

 met het vasteland van Europa verbonden was. 'Nog later greep eene 

 allengsche beweging des bodems van westelijk Europa in tegengestelde 

 rigting plaats, eene daling, waardoor Groot-Brittanje wederom van 

 de naburige kust gescheiden werd. 



Ook in noordelijk Azië hebben dergelijke op- en nedergaande bewe- 

 gingen des bodems over groote uitgestrektheden plaats gehad. In den 

 aanvang van het diluviale tijdperk was een groot deel der Siberische 

 vlakten nog door de zee overdekt. De latere rijzing wordt reeds be- 

 wezen door de straks genoemde houtbergen op Nieuw- Siberië , die zoo 

 hoog zijn , dat , om deze thans te doen ontstaan , volgens ehman ^) , eene 

 effene zee zich van daar tot aan het 270 voet boven het zeevlak gelegen 

 Jakutsk zoude moeten uitbreiden. 



Uit den aard der vindplaatsen van den Mammout heeft falcojStee '') 

 het besluit afgeleid , dat dit dier reeds voor de ijsperiode in Europa 

 leefde. Is dit zoo , dan levert de Mammout onder de zoogdieren een 

 der sprekendste bewijzen van den langen duur van het voortbestaan 



') L. c. , p. 261. 



2) L. c. , p. 72, 111, 112. Ik moet er echter bijvoegen, dat anderen, zooals 

 iiARTET {Compt. rendus , 1858, 22 Febr.) en heer {Urwelt der schweiz) het bestaan 

 van Mammouten in Europa vóór den ijstijd betwijfelen. ^Nfij komen de door fal- 

 CONER voor zijn gevoelen aangevoerde gronden tamelijk overtuigend voor. 



