366 DE MAMMOUT. 



onder reeds waren, die, ofschoon dan ook op eene zeer ruwe wijze, 

 den Mammout in teekening nabootsten. 



In eene streek van Frankrijk, Le Périgord geheeten en gelegen in 

 het departement de la Dordogne , waar de bergachtige bodem door diepe 

 kloven doorsneden is , waarin zich talrijke holen openen , werden reeds 

 in verscheidene van dezen gewigtige ontdekkingen gedaan van vuur- 

 steenen werktuigen in vereeniging met de beenderen van verschillende 

 uitgestorven dieren. Het was in een dezer holen dat vibraye stukken 

 ivoor vond , die blijkbaar door menschenhanden bewerkt waren , en een 

 stuk van een Rendieren-gewei , waarop vermoedelijk de figuur van een 

 Mammoutskop was ingesneden ^). In de vergadering der Fransche Aka- 

 demie van den 18den Maart j.1. vertoonde n' aechiac ook afgietsels van 

 stukken van stoottanden van den Mammout , die gevonden waren bij 

 de beenderengrot van Bruniquel , en waarop mede verschillende figuren 

 van menschen en dieren waren ingesneden. 



Het merkwaardigste geval van dien aard is echter het volgende : 

 In 1864 bezocht laetet ^) , in gezelschap van ealconee , .een dezer 

 holen , onder den naam van la Madelaine in de omstreek bekend. Reeds 

 vroeger had hij daarin stukken been en gewei , waarop figuren van 

 dieren gekrast waren, gevonden. Even voor dat de beide natuuron- 

 derzoekers aankwamen , hadden de daarheen bestelde arbeiders vijf brok- 

 stukken van een dikke ivoorplaat gevonden. Toen deze brokstukken 

 aaneengevoegd waren , zag men daarop talrijke , met een spits werktuig 

 ingesneden strepen , welke gezamenlijk een dier en wel duidelijk een 

 olifantachtig dier voorstellen (zie PI. II). Men onderscheidt daaraan 

 gemakkelijk eenen naar beneden hangenden snuit en achterwaarts om- 

 gekrulde stoottanden. Dit laatste nu is , gelijk wij zagen , een ken- 

 merk van den Mammout. Hierbij voegt zich de haarbekleeding , die 

 door talrijke strepen is aangeduid ; een haarbundel zit onder aan het 

 oor , lange manen hangen van het voorste ligchaamsgedeelte af. Ove- 

 rigens is de ligchaamsvorm blijkbaar gebrekkig afgebeeld, ja het schijnt 

 zelfs , dat onze graveur uit de steenperiode herhaaldelijk getracht heeft 

 zijne figuur te verbeteren , door telkens met nieuwe lijnen het beloop 



') Ann. d. se. nat. Zool. 5me sér. , V , p. 356. 



^) Door hem medegedeeld in de zitting van den 25sten Augustus 1865 der Fran- 

 sche Akademie en in de Annales des sciences naturelles. Zool. öme sér. , IV, p. 353, 

 waar ook de oorspronkelijke figuur te vinden is. 



