PLANTENGKOEI NAAE DE HOOGTE DEE BEEGEIT. 375 



boven de zee bijna den plantengroei der keerkringen ; drakenbloedboomen , 

 dadelpalmen , bananen en Agaven {Agave americana) , de zoogenaamde 

 honderdjarige Aloë onzer tuinen , de dikwijls boomachtige Opuntia of 

 Indiaansche Yijg {Cactus of Opuntia ficus indica) , die hier geregeld tot 

 winning van de cochenilje wordt aangeplant, even als men elders de 

 nopal of cochenilje-cactus ( Opuntia cochinillifera) daartoe bezigt ; Oran- 

 jeboomen , de guave , den kaneelappel {Anona sg^uamosa) enz. Olijven , 

 vijgen en de Tamarix der Kanarische eilanden gaan niet veel hooger 

 dan 1000 voeten boven de zee ; maar de Kastanje en de zeldzaam wor- 

 dende Kanarische Aardbezieboom [Arhutus canariensis) rijzen tot 3000 

 voeten en hooger. Tot zoover zijn het de straks genoemde lauriersoor- 

 ten , die de hoogste woudboomen uitmaken , doch op eene hoogte van 

 4000 voeten worden zij door den genoemden Kanarischen Den verdrongen , 

 die daar de allerfraaiste bosschen vormt. Deze dennen worden 120 — 

 180 voeten hoog en hebben stammen, welke 3 mSnnen te zamen naau- 

 welijks kunnen omspannen. Jong gelijkt hij op een spar , maar oud 

 zijnde , meer op een den , die ook eene meer of min domvormige kroon 

 met zijne bovenste takken vormt, wanneer hij niet in digte bosschen 

 gedrongen staat. De naalden of bladen staan bij den Kanarischen den 

 3 bij elkander in ééne scheede en zijn doorgaans een halve voet lang, 

 doch in beschutte streken wel 1 voet , de nederhangende kegels f 

 voet lang en zeer houtig. De jonge dennen wassen verborgen in het 

 onderhout dezer bosschen , zoodat men dennen van allerlei ouderdom 

 door elkander ziet staan. Op 6000 voeten hebben de dennen nog slechts 

 een dwergachtigen groei en verdwijnen later , tot eindelijk op den 

 naakten , met bleek-gelen puimsteen bedekten grond , twee soorten van 

 C'ijtisus (hetzelfde geslacht , waartoe ook onze Gouden regen behoort) 

 C. proliferm en C. nubigenm , van de zigtbaar bloeijende planten alleen 

 nog overblijven. De laatste heet nuhigenus , omdat hij hier, even als 

 op den Aetna , in de wolkenstreek Avast en werkelijk vormt hij aan de 

 noordzijde van den Piek van TenerifFe , op 9000 voeten hoogte , de 

 uiterste grens der vegetatie , als men namelijk de Korstmossen (Liche- 

 nes) en diergelijke kleine planten niet mederekent. 



De Piek van Teneriffe , die aan von humboldt de eerste belangrijke 

 bouwstoffen voor zijne beroemde plantengeographie geleverd heeft, is 

 uitnemend geschikt om een denkbeeld te geven van de wijze , waarop 

 de plantengroei naar de hoogte der bergen verandert, daar men hier 



