WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 15 



de eenvoudigste weg deze : te onderzoeken , of gloeijend platina eene 

 merkbare hoeveelheid waterstof opneemt. Dit geschiedde door verhit- 

 ting van het metaal in eene porseleinen buis , die met waterstof gevuld 

 werd gehouden. Nadat het omstreeks 20 minuten achtereen daarin was 

 gloeijend gehouden liet men het geheel onveranderd langzamerhand afkoe- 

 len. Daarna werd dampkringlucht door de buis gedreven en deze weder 

 uitgepompt. Geen waterstof werd hierbij door het platina afgegeven. 

 Maar toen dit tot de roodgloeihitte was gebragt , ontwikkelde het water- 

 stof in eene hoeveelheid , die in volumepercenten van het telkenmale 

 gebruikte platina uitgedrukt bedroeg : 



voor gesmolten platina 0,17 

 » platina spons 1,48 



» geslagen platina 2,28 — 5,53. 



Het geslagen platina was van oude kroezen en buizen afkomstig en dus 

 nog verkregen naar de oude methode van wollaston , door aaneenwelling 

 van kleine stukjes zonder smelting. Het groote verschil in de getallen , 

 die daarvoor verkregen zijn , wordt ten deele verklaard door dat daarbij 

 stukjes platina werden gebezigd van verschillende herkomst en ook door- 

 dat in achtereenvolgende proeven met dezelfde metaalstukjes , deze bij 

 eene tweede verhitting dan eens meer , dan eens minder waterstof , dan 

 bij de eerste opnamen. 



Het gegoten platina vertoonde , noch terwijl het de waterstof bevatte , 

 noch nadat deze door gloeijing was uitgedreven , eenig verschil in glans 

 of kleur. Het geslagen platina vertoonde zich na de uitdrijving van de 

 eens opgenomen waterstof aan de oppervlakte met kleine blaasjes bedekt 

 en witter van kleur. 



Ook bij lagere temperatuur dan de roodgloeihitte neemt platina water- 

 stof op , maar in veel geringere hoeveelheid. De roodgloeihitte is noodig 

 om deze uit te drijven. 



Van andere metalen dan platina werd het eerst palladium beproefd. 

 Dit nam in de gloeihitte van 526 tot 643 malen zijn eigen volume aan 

 waterstof op als het in plaatvorm werd aangewend. Bij 100" C. nam een 

 ander specimen palladiumplaat bijna 348 maal zijn eigen volume waterstof 

 op. Ook bij gewone temperatuur nam het eerst gebruikte nog eene aan- 

 zienlijke hoeveelheid op. Gegoten palladium nam slechts 68 volumina 

 op bij eene temperatuur van 100' C. 



Eene buis van gegoten palladium van 1 m.m. wanddikte liet bij 240' C. 

 waterstof door in rede van 327 kub. centim. door de vierkante meter in 

 een minuut. Door verhitting van het metaal tot bijna de rood gloeihitte 

 werd de doorgang tot 423 kub. centim. voor dezelfde oppervlakte en den- 

 zelfden tijd vermeerderd. 



