WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 



Kloppen van het hart der gelede dieren en der weekdieren. — In een opstel 

 van BRANDT , geplaatst in het Bulletin der Petersburgsclie Akademie , 

 wordt aangetoond , dat de systole en diastole van het hart bij de insekten 

 en eenige weekdieren {Unio , Anodonta) geenszins afhankelijk zijn van de 

 zamentrekking van uitwendige spieren. De hartkloppingen gaan voort zich 

 gedurende eenigen tijd te vertoonen , met dezelfde kracht , nadat het orgaan 

 geheel geïsoleerd is. {Compt. rend. Tom. LXIV , pag. 170). 



D. L. 



Bouw van het hart der Gadoideën. — In 1858 toonde hyetl aan , dat het 

 hart der Batrachii geene bloedvaten bezit en dat alleen de hulhus aorticus 

 voorzien is van zeer dunne vaattakken , vergelijkbaar met de vasa 

 vasorum. Het hart der Visschen houdt over het algemeen het midden 

 tusschen dat der Batrachii en der Zoogdieren en Vogels ; de uitwendige , 

 compacte laag ontvangt slagaderen , de inwendige daarentegen , die van een 

 week en sponsachtig weefsel is , bezit er geen spoor van. — Hierop nu 

 maken , volgens de onderzoekingen van jouedain, de Gadi eene uitzonde- 

 ring ; hun hart bezit geheel geene bloedvaten ; alleen de hulhus aorticus is 

 voorzien van fijne slagadertakjes, die afkomen van de arteria liyoldea , 

 een aanhangsel der twee eerste arteriae epihranchiales ; de adertjes gaan 

 naar de venae hjoideae , die zich in den sinus venosus communis uitstorten. 

 De spiervezels vormen nergens eene compacte massa , maar dooreenge- 

 vlochten bundels en traheculae , die een sponsachtig net van mazen vormen. 

 Op het oogenblik der diastole van de hartkamer dringt het bloed in die 

 gangen en lacunen , om er door de systole weer uitgedreven te worden. 

 Daar het hart der Gadi , even als van de Beenvisschen in 't algemeen , 

 een aderlijk hart is , zoo kan het niet anders , of het donkere bloed moet 

 dienen tot voeding van de spiervezels er van , en jouedain houdt zich over- 

 tuigd , dat het aderlijke bloed , dat uit het hart komt , een weinig meer 

 koolzuur bevat dan dat, wat de voorkamer binnentreedt. {Compt. rend. 

 Tom. LXIV, pag. 192). ]>• L. 



1867. 4 



