WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 51 



Snelle groei van Lycoperdon giganteum. — Re eds meer dan eens heeft de 

 snelle groei van dezen paddestoel de aandacht getrokken. Desniettegen- 

 staande is de volgende mededeeling van e, baudrimont daaromtrent niet 

 van belang ontbloot. Hij zag zulk een voorwerp binnen den tijd van 

 veertien dagen zich uitbreiden tot een bol, die een omtrek van 1,04 me- 

 ter en een gewigt van 3,5 kilogram had. Uit de grootte der cellen, ver- 

 geleken met de geheele massa , berekent hij , dat het getal der eersten 

 veertien billioenen bedraagt , zoodat zich dagelijks een billioen en in 

 iedere seconde twaalfduizend cellen gevormd hebben , en , daar elke cel 

 meer dan honderd sporidiën bevat , zyn per seconde twaalf honderdduizend 

 sporidiën gevormd. (Les Mondes , 1867 , XIII , p. 587). 



Hg. 



Afstamming der Europesche runderen. — Omtrent dit punt leidt rütimeyer 

 uit zijn onderzoek van de in de paalwoningen in Zwitserland gevonden 

 overbl^fselen het volgende af. 



Hy brengt de Europesche runderen tot 4 hoofdrassen : het Primigenius- 

 raiS , het TrochacerasTXSiS , het ras vq-n Bos frantosus nills. , en het Brachy- 

 ceros'vas {Bos longifrons owen). 



Het Primigenius-YSiS , thans hoofdzakelijk vertegenwoordigd in Noord- 

 Diütschland en Nederland , en waartoe ook het witte nog half wilde 

 Engelsche rund en de groothoornige rassen van Hongarije en Italië be- 

 h-ooren , bestaat uit de het minst veranderde afstammelingen van Bos 

 primigenius boj. 



Het ras van Bos frontosus , waartoe het meerendeel der rood of wit en 

 zwart gevlekte Zwitsersche runderen behooren , die ook in Duitschland 

 veelvuldig voorkomen , is afkomstig van Bos primigenius , maar door de 

 cultuur veranderd. 



Het Trochoceras-va,& , hetwelk het midden tusschen beide eerstgenoemde 

 rassen houdt , is slechts op enkele punten der Zwitsersche paalwoningen 

 gevonden en schijnt thaws niet meer voor te komen. 



Het Brachyceros-xa,s , waartoe bütimeyer de bruine runderen van Zwit- 

 sei'land , van vele plaatsen in Duitschland en Noord- Afrika brengt , verschilt 

 van de overige rassen te zeer, dan dat men het als afstammende van ^o*- 

 primigenius kan beschouwen. Welke de eigenlijke stamsoort van dit ras 

 is , kan voor dit oogenblik niet worden uitgemaakt. {Arch. f. Anthropo- 

 logie , 186t) , H. 2 , Neues Jahrb. f. Miner. etc. , 1807 , p. 380). 



Hg. 



Misvormingen als oorzaak van nieuwe plantenrassen. — Met het oog op 



7* 



