52 ALBTJM DER NATUUR. 



de discussie tusschen dareste en sanson (zie Bijblad , bladz. 26 en 44) 

 beweert ch. naudin , dat inderdaad monstrositeiten , d. i. aanmerkelijke 

 afwijkingen van de typische of voor zoodanig geboudene vormen, en daar- 

 onder die, welke niet noodzakelijk bet generatievermogen in den weg 

 staan , hij de planten de bron kunnen worden van bijzondere rassen. Had 

 men ze verzameld , zoo meent hij , dan zou de tuinbouw er een groot 

 aantal voorbeelden van opleveren; N. bepaalt zich nu tot de volgende 

 wél geconstateerde. Prof. goeppert te Breslau nam een Papaver ofjicinale 

 waar , waarbij de stamina zich in carpellen veranderd hadden , waaruit 

 een krans van bijkomende zaaddoozen ontstond rondom de overigens goed 

 ontwikkelde normale zaaddoos. In 1849 bevond zich op eenigen afstand 

 van Breslau een geheel veld met zulke Papavers; G. deed het volgend 

 jaar eene groote hoeveelheid zaden uit de normale zaaddoozen zaaijen, en 

 al de daaruit voortkomende planten vertoonden in verschillenden graad 

 dezelfde monstrositeit. — De Varens zijn zeer geneigd te variëren en 

 vertoonen soms, zelfs in den wilden staat, werkelijke monstrositeiten in 

 den vorm van hun loof. Die monstrositeiten zijn gezocht bij de liefheb- 

 bers en waren vroeger zeld7aam en duur. Thans plant men ze naar be- 

 lieven voort , door de sporen der abnormale gedeelten van het vruchtdragend 

 loof te zaaijen. Deze wijze van voortplanting is reeds jaren lang voort- 

 gezet. — De tot voedsel gebruikte soorten van Cucurhita , planten , die sinds 

 onheugelijke tijden gecultiveerd zijn en die men nooit in den wilden staat 

 heeft aangetroffen , zijn , volgens N. , bijna zonder twijfel producten van 

 eenmaal ten gevolge der cultuur ontstane en door den mensch voortge- 

 plante monstrositeiten. — Het nieuwste feit is het volgende. Dr. godron, 

 leeraar in de botanie te Nancy, vond in 1861 in een zaaisel van Datura 

 Tatula , eene soort met zeer stekelige vruchten , een enkel individu , waarvan 

 de vrucht volkomen glad was. De zaden uit die vrucht gaven in 1862 

 planten , van welke al de vruchten mede volkomen glad waren. Zoo is 

 het voortgegaan , en naudin heeft in 1865 en 1866 het vierde en v^fde 

 geslacht van dit nieuwe ras gezien ; geen enkel van de nagenoeg 100 

 exemplaren vertoonde eenige neiging weer stekelig te worden. Zeer 

 opmerkelijk is het , dat eene door godron bewerkte kruising met de oor- 

 spronkelijke , stekelige plant basterden gaf, die in het volgende geslacht 

 deels tot den stekeligen en deels tot den gladden vorm terugkeerden , 

 en zich dus als vruchtbare hybriden gedroegen. Godron neemt thans aan , 

 dat Datura Stramonium , D. laevis Bertol. non L. , en D. Tatula slechts 

 ééne soort uitmaken , waarbij dan nu nog de D. Tatula inermis komt. — 

 Naudin doet nog opmerken , dat zij , die de veranderlijkheid der specifieke 

 vormen aannemen, meestal van oordeel z^jn, dat zoo iets zeer langzaam 



