54 ALBUM DEK NATUUE. 



hadden aangetoond door een zevental planten met glasklokken te bedekken, 

 onder vijf waarvan zij kwik alleen hadden geplaatst , terwijl onder de zesde 

 evenzeer kwik , maar nu aan de oppervlakte met eene laag water bedekt , 

 gebragt was en de zevende eindelijk kwik bevatte even als de vijf eerste 

 maar zelve van binnen bestrooid was met eene dunne laag bloem van 

 zwavel. De planten in de eerste verwelkten en stierven alle in korten 

 tijd. In de zesde geschiedde niets dergelijks : de verdamping van het kwik 

 werd door de laag water , die het bedekte , verhinderd. Even ongedeerd 

 vertoonde zich de plant in de zevende klok , niettegenstaande daarin het 

 kwik onbedekt was en zich dus zeker de kwikdampen vormden even als 

 in de eersten. De aanwezigheid van zwavel daarin belette dus de werking 

 van het kwik op de plant. 



Hoe en waardoor? Om dit uit te maken plaatsten de proefnemers kwik 

 met zwavel op dezelfde wijze onder eene klok , waarin zij goudblaadjes 

 hadden opgehangen. Deze vertoonden na een vr^' langen tijd geen spoor 

 van amalgamatie , maar ook niet van zwavelkwik. Hieruit scheen dus te 

 blijken , dat het kwik door de tegenwoordigheid alleen van de zwavel 

 belet werd zijne werking op de plant uit te oefenen. 



BoussiNGAULT heeft nu deze proeven herhaald. Onder eene klok van 30 

 a 40 kub. palmen inhoud , plaatste hij eene plant (Petunia) in een pot en 

 aan den voet daarvan een bakje met kwik , dat daarin eene vrije opper- 

 vlakte had van omstreeks 40 vierk. duimen. Bij eene temperatuur van ge- 

 middeld 31° C. begonnen na 24 uren de bladeren der plant te verwelken 

 en na drie maal dien tijd was de plant dood. Eene zelfde plant met kwik 

 op dezelfde wijze onder de klok geplaatst , waarvan de binnenwand op 

 een vlak van 15 of 20 vierk. duimen met zwavelbloem was bedekt , ver- 

 toonde na 12, en eene andere plant, di« met zwavel bestrooid was, zelfs 

 na 20 dagen geene verandering hoegenaamd. Het kwik behield daarbij 

 eene spiegelende oppervlakte : er werd dus niet daar eene zwavelverbin- 

 ding gevormd , die de verdamping verhinderen kon. 



Grouden plaatjes, in het bovendeel van eene klok opgehangen , waarvan 

 de wand voor een deel met zwavelbloem was bedekt en waaronder het 

 zelfde bakje met kwik geplaatst was , namen een blaauwachtigen tint 

 aan , die later regenboogkleurig werd. Buiten de klok tot gloeijing ge- 

 bragt namen zij hunne kleur en den metaalglans weder aan. Dit laatste 

 toont duidelijk , dat de kleursverandering door eene laag zwavelkwik op 

 de oppervlakte van de plaatjes en niet door eene amalgamatie van het 

 goud was voortgebragt. Want oppervlakkig geamalgameerd goud wordt 

 door verhitting mat. 



Regnaült herinnerde hierby nog aan zyne eigene vroegere proefnemingen 



