"VTETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 77 



IS, zoodat de zoogenaamde »spierstroom" niets anders is dan een stroom, voort- 

 gebragt door eene zoutoplossing of met zout bedeelde dierlijke deelen." 



Voor de meer bijzondere resultaten verwijzen wij naar de Comptes rendus , 

 Tom. LXV pag. 312, of naar V Institut, 1867, 1« Sect. , pag. 274. 



D. L. 



Verkregen polydactylie der Axolotls. — De Axolotls in de menagerie van 

 het Museum te Parijs hebben wederom aanleiding tot eene opmerkelyke 

 waarneming gegeven. Daar de jeugdige dieren in groot aantal te zamen 

 in hetzelfde aquarium leven , gebeurt het dikwijls , dat zij elkander bijten 

 en er alzoo wonden op verschillende gedeelten des ligchaams ontstaan. 

 Geschiedt zulks aan de uiteinden der ledematen , dan kan het getal der 

 vingers of teenen zich vergrooten. Eenige der Axolotls hebben vijf of zes 

 vingers aan de voorpooten (in plaats van vier) en zes of zeven aan de 

 achterpooten (in plaats van vijf). Vulpian heeft aan een der Axolotls , 

 die vijf vingers aan een der voorpooten had , dien poot afgezet. Het lid 

 regenereerde zich , maar had nu weder vier vingers {l' Institut , 1867 , p. 2.36). 



Hg. 



Gevolgen van het wegnemen der kieuwen bij den Axolotl. — Aug. Duméril 

 beschrijft de veranderingen, die de in de menagerie van hei Museuvi d' his- 

 toire naturelle geboren Axolotls ondergaan , en merkt daarbij op , dat de 

 daarbij ontstaande wijzigingen van de plaatsing der tanden van het ploeg- 

 been , met het gemis van achterste gehemeltetanden , het dier doen gelijk 

 kien op een Noord- Amerikaanschen Triton {Ambystoma) , waarvan de 

 Axolotl het masker schijnt te zijn. Vervolgens vermeldt hij door hem 

 genomen proeven, bij welke hij de kieuwen van jonge Axolotls , eerst aan 

 de eene en eenige dagen later aan de andere zijde wegnam , en telkens de 

 ten gevolge van het verwonderlijke herstellingsvermogen dezer dieren steeds 

 ni«uw uitbottende kieuw-rudimenten verwijderde. Bij zes op de negen 

 aldus behandelde dieren ontwaarde hij geen de minste stoornis der ge- 

 zondheid en zij gingen in het water voort te leven alsof de kieuwen niet 

 waren weggenomen. Zelfs kwamen z^ niet vaker dan andere Axolotls 

 boven om door de longen te ademen , zeker omdat de huidademhaling die 

 door de kieuwen verving. Ook merkte D. bij eenigen op , dat de meta- 

 morphose sneller vooruit ging dan bij de niet geopereerden , waaruit hij 

 echter nog niet het gevolg wil trekken , dat de wegneming der kieuwen 

 de metamorphose bevordert. Ook acht Axolotls , wier kieuwen aan beide 

 zijden tegelijkertijd werden geëxtirpeerd , leden niets. (Compt. rend. , Tom. 

 LXV, pag. 242.) D. L. 



